kusmak

çıkartmak, rahatlamak içini boşaltmak.

mına kodumunun hayatı. bir bok yok işte sende, ne diye uğraştırırsın? zevk mi alıyorsun lan söyle! tabii sana başkaldırmak haddimize mi bizim! alırsın façamızı aşağıya! ama bıktım nan senden, her dakika tepemdesin. ben ne okumak istiyorum, ne çalışmak, ne bir yerlere gelmek; ne boş boş yatmak, ne öylece bakmak; ben senden bir bok istemiyorum! yeter ki beni rahat bırak! düş yakamdan, bak bir sürü insan var, git onlara musallat ol, derdini onlara anlat, onların içini kemir. seni ilk gördüğüm yerde bunları suratına söyleyeceğim. ama sen şimdi beni kandırırsın. "geçer kızım dersin", iki iyi bir şey verirsin bana, tamam dersin, bak kendine geldin işte. ama sonra onları fitil fitil getirirsin burnumdan.

senden de senin insanlarından da bıktım. en sevdiklerimden en sevmediklerime, hiç kimseye tahammül edemiyorum; hatta beni de insandan kabul edersen, kendime de tahammül edemiyorum. lanet olsun sana!
neden lan, neden böyle; yeter artık! bir öle bir böyle olmaktan, senin benimle oynamandan sıkıldım. gidip de öldürsem kendimi, arkadamdan kıs kıs gülersin; "aha bu da dayanıksız çıktı" diye. mına koduğumunun çocuğu! gülme bana! sen kimsin ki bana gülüyorsun! ben olmasam sen ne boka yararsın, bu insanlar olmasa senin bir değerin kalır mı?
kirlenmekten, sonra ardından temizlenmekten, hep kirli kalmaktan bıktım; iyi olmaktan, kötü olmaktan, yemek yemekten, aç kalmaktan bıktım; çünkü ben senden bıktım. bana ne vadediyorsun? hanlar, hamamlar mı, mal mülk ilim irfan, aşk mı? ne hadi söyle! ben sana bir bok vadetmiyorum.

beni bir kalıba sokmak istemenden, benim kendimi bir kalıba sokmak istemememden nefret ediyorum. senden ettiğim kadar kendimden de ediyorum! ne olacak şimdi? beni doktora mı götüreceksin, beni doğadan olma ilaçlar mı iyi edeceksin, bana açık hava mı tavsiye edeceksin? tabii senin en güzel özelliğin sessiz kalman. bize her boku yaparsın, sonra da öylece oturup gülersin. sen nasıl bir şeysin hayat denen bok! içsek olmaz, sıçsak olmaz; çeksek olmaz; ne yapalım, hadi söyle! söyle, söyle!

senin mına koyim!

gibi bir örnek verilebilir "kusmak" başlığına...

istediğin kadar kus, kusup biraz rahatladıkdan sonra hayata kaldığın yerden devam ediyorsun işte...