karakutu

kelimelerini topladı adam.
sessizce kalbine yerleştirdi. bugüne kadar söylediği ve söylemediği ne varsa hepsini sustu...

sonra resmine baktı. ne çok şey yaşamıştı. ''ne çok şey yaşamışım'' diye düşündü. minik bir tebessüm hissetti yüzünde. pas vermedi. kimse onu kararından vazgeçiremezdi. minik bir tebessüme kanmaya niyeti yoktu.

usulca doğruldu. ''gitmeliyim artık'' diye mırıldandı. koşar adımlarla uçuruma doğru koştu, koştu. bir an duraksadı. uçubilmek için tüm hazırlıkları tamamdı. fakat ya bir aksilik olur da düşerse..!

eve dönüp kendine bir karakutu hazırlamaya karar verdi. koşarak evine döndü.
heyhat;

hayatının karakutusu evindeydi; çocukları evde oyun oynuyordu.