Akıl oyunlarıyla dolu harika bir kurguya sahip olan animedir. Sadece finali benim canımı sıktı biraz. Kimin tarafındasınız Kira mı L mi? izleyin izlettirin.

--spoiler--
Kira fanıyım ben arkadaşım ya o mükemmel dünyasını kurmalıydı. illa iyiler kazanacak ama. Bak yine sinirlendim.
--spoiler--

üvey çocuk olmak zor bi'şey amına koyim ya. Evsiz barksız olmak zor bi'şey. Sorsan herkes ezberlemiş gibi aynı şeyleri söylüyor bir de yüzlerinde yavşak bir gülümsemeyle ''olur mu kızım? Her yer senin evin. Bak teyzenler var biz varız hem babanın evi var.'' Her yerde misafir olmak zor bi'şey diyorum. En çok benim evim gibi hissetmem gerektiğini söyledikleri babamın evinde en uzak köşeye kaçmak zor. Bir yere ait olamamak, ordan oraya sürüklenmek. Hadi bunlara alışmıştım da anneden uzak olunca insan, daha zor oluyormuş her şey.

izmir bi kere çok iğrenç pislik bi yer taam mı? Allahın kültürsüzleri ya iki balık yediler diye adam oldular. Ayrıca kızları da herkese veriyomuş bi kere şeklinde öten çekemeyenleri, olmazsa olmazdır.

Resimle uğraşan insan anlamı dışında bir isimdir de. Yüce gönüllü ve en kötü özelliği dürüstlüğü olan insan anlamına gelir. Ancak bu isme sahip kişiler yeri geldiğinde hesap gelirken ödeyecekmiş gibi yapıp "hallettiniz mi?" de derler.

doktorların bitmesine rağmen bünyemdeki travmalarının devam ettiğini gösteren başlık. candan can alırsın show tv. ama her şeye rağmen
(bkz: levent bey alanının en iyisidir)

''ıyy dizi ne ya ben hep belgesel caz'' modunda takılıp internetten yabancı dizilerin alayını izlemek.

dost topraklarda olmadığımı seziyorum. hep öyleydi. ben burda hep kovboyların arasındaki kızılderiliydim. eskiden, anıların yeterince silik olduğu zamanlardan kalan birkaç anı var aslında. dostane olanlarından. sonrası ise unutamadığım ama hatırlamıyormuş gibi yaptığım anlardan ibaret. büyük kaybediş. kurduğum çadırlar yakılmış, bana dair birkaç oyuncak kalmış sadece bir de resmim. baş köşede. hazin sonun yüce gazisi. adaletsiz bir savaştan geriye kalan kurban. küçük aklımda yüzlerce plan yaptım. acının sebep olduğu çocukça düşünceler. hiçbirinin yüzüne düşündüğüm andan sonra bakmadığıma memnunum. zaman geçtikçe unuttum daha doğrusu hatırlamıyormuş gibi yaptım. sonra o hatırlamıyormuş gibi yaptığım bedenime girmiş kılıçlar yerinden oynadı. hem de en savunmasız anımda. kabilemden uzak ve kendimi bütün rehber ruhlarımdan yoksun hissederken. canım yandı. kızdım. sustum. yabancı topraklardaydım ve bana gitmek düşerdi. bana ait olmayan başka topraklar dışında bir yere gitmek isterdim. uzaklara çok çok uzaklara.

sezgilerine güven. böyle hissettiğinde hababam yazacağına git işte.

her gün bir doz almadan kendime gelemediğim grup. çok seviyorum sizleri. öyle böyle değil.

özellikle
(bkz: havadar)
(bkz: tayyar ahmet in sonsuz sayılı günleri)
(bkz: evren bozması)

şimdi buraya üç basamaklı sayılar yazıp da kimsenin canını sıkmak istemiyorum. valla bak.

johnny depp'e aşık 8. nesil yazar kişisi. fazla kızdırmaya gelmez önce tehdit eder sonra acıklı bakışlar atar dayanamazsınız vesselam akıllı olun. gizlisi saklısı çoktur. şayet her gün beraber olmamıza rağmen yazarlığını tesadüfen öğreniyorum. küçük bir hürremdir. o benim doğuştan portakalımdır. **

http://www.cezmikalorifer...luminati/izle.php?id=4115

akıllar çok karışık.

kardeşlerim jiletçi olacak diye korkuyorum pepee. gözünün yaşı dinsin artık.

küçükken 'aserehe ha ehe dehebetube hevele sevi novama abiyene ubiyene vili vigi' şeklinde söylerdim. az önce tekrar dinledim aynen böyle diyor. yine ispanyolca bilmiyorum yine böyle söylüyorum. o zaman şarkının evrensel kısmı yine benden gelsin

anana naanana nanana nananna ananana nayayayyee

abilik bölümü açılması beklenen üniversite.

bir mesut süre tespiti olarak yakınından otobüs geçmeyen evdir. çok doğrudur arabası olmayanlar uzak dursundur.

bi başka sevdiğim, kendimi çok yakın hissettiğim, insanı bambaşka dünyalara götüren şarkıların sahibi. intihar eden arkadaşımla aynı gün doğmuş olmasıysa ayrı bi burukluk veriyor içime. ikisinin de yapacak çok şeyi vardı oysa. iki müzik adamı. biri adam bile değil çocuktu aslında daha. onları çok, çok özlüyorum. keşke diyorum keşke yaşasalardı da bu kadar eksik kalmasaydık. evet ben de onlarla uçmak istiyorum ama onlardan tek farkım düşmekten korkmak. iyi değilim be sözlük.

bir programın ceza alıp yerine belgesel oynatılmasına benzettiğim maçtır.

kendi kadınlarını yerden yere vurup rusun bokunu merhem diye sürerim modunda olmaları.

gerçekten çok enteresan bir dizi. geçen gün arkadaşlarla bi bölümünü izledik.* kah güldük sonra yine güldük ama kafa gidiyor bir süre sonra benden söylemesi. dizideki karakterlerin tam isimlerini bilmiyorum çağrışımlı falan olacak hep ama anlayıverin.

şimdi bi kere kulağı kesik ablayla* çiçek takside oynamışlığı olan öbür doktor bırakmışlar bu hastane işlerini aile hayatı yaşıyorlar. baya baya bebek falan seviyorlar. sonra hediye edilen bir böbrek vardı ortada. o böbreği merve sevi yere düşürmüş bir ara. adamlar milimetrik önemi olan ameliyatlara falan giriyolar sonra sen o böbreği elinde tutama. adamın götünden kan alırlar merve akıllı ol demiyor biri de.
sonra ortega hastasını öper, bu nasıl bir hipokrat yeminidir ben anlamadım. hasta kendi kendine triplere girer titreme krizleri falan. kızın beyninde bir şeyler mi vardı neydi hafıza problemi yaşıyordu ama. ortega hem kıza diyor ki yaşadıklarımızı unut, hem diyor ki iyileşeceksin her şeyi hatırlayacaksın. tam bir paradoks.

bizim izlerken devreler yandı. tabiri caizse beyinde bir komplikasyon oluştu. dizi 3 saate yakın falan sürdüğü için karınlar acıktı. fritözü hazırlayın, fırın 200'de mi, aspiratörü çalıştırın patates ex oluyo falan diye konuşmaya başladık. akıllar cidden çok karışık.

şimdi gördüm 300 dk doktorlar veriyormuş yine show tv. ama tek başıma izlemeye cesaret edemiycem galiba. sonra komplikasyonlarla uğraş dur.

dırınırı dınırı böyle bi şeydi ya. tamamını da dinlememiştim ama çok güzel bi şarkıydı. ünlü bi adam söylüyodu kimdi ya?*