uzak mesafe ilişkisi yaşayan arkadaşların tavsiyesini bekliyorum.

''kaderimdir dedim, üzülmedim ki..'' derken, hüngür hüngür ağlamaktır.
görsel

facebooktaki ortak arkadaş vesilesiyle tanıştık onunla. yeşil gözlerini gördüğüm an beynimden vuruldum. başka bişey göremez düşünemez oldum. bir süre sonra ilk mesajı attım ve tanıştık. ilk günler facebook ve telefondan konuşuyorduk. o istanbul'da ben bursa'da yaşıyordum.

1 hafta 10 günlük konuşmadan sonra, aldığım kırmızı gülümü çektim gömleği pantolonu saç baş falan gittim yanına. sabah gittim akşam dönücem gezdik mezdik biraz öpüştük koklaştık bence fena sayılmayacak bir ilk buluşma oldu kendisinin isteği üzerine nohutlu pilav falan yedik.

kendisiyle 1 aydır tanışıyoruz daha 1 kez yüz yüze görüştük. demek istediğim şey ise ben onu delice severken onun bana karşı ilgi ve sevgi duyup duymadığını anlamıyor oluşum. 1 aylık süre zarfında telefondan konuşmalarımızın süresi gittikçe azaldı.

onun için tekrar istanbula gelmemi isteyip istemediğini sordum. ''olur farketmez'' gibilerinden bişeyler söyledi. çok da istekli görünmüyordu. böyle şehir dışı bir ilişki ve onun bana olan ilgi duyduğundan emin olamazken(bana ilgin var mı diye açıkça sordum var dedi, ama ikna olmadım çünkü bana karşı soğuk.) fakat ben onu severken ne yapmalıyım nasıl bir yol izlemeliyim?

türkiye'nin en iyi yönetmeni.

Aslında Nuri Bilge Ceylanla tanışsam bütün filmlerinde başrol kaparım, donukluk, tekdüzelik, toplumdan soyutlanmışlık, umursamazlık, kederli bir surat ifadesi,
NBC filmlerinin karakterlerinin bütün özelliklerine reel hayatta sahibim.

dudaklarımı yiyip yaralara isot basan biri olarak dahil olduğum tanım.