Dün gece öyle bir rüya gördüm ki, etkisinden hâlâ çıkamadım, gerçekten hayırlara vesile olsun...

Gecenin bir yarısı kendimi o korkunç, sıkıntılı, adeta çamur gibi kapkara, leş bir denizin tam ortasında kalmış buldum. Öyle bir karanlık ki, etrafımda ne bir ışık var ne de bir çıkış yolu... O an hissettiğim o boğulma hissini, o nefes alamaz halimi anlatmaya kelimeler yetmez; sanki dünya üzerime çökmüş gibi daraldım, daraldım.

Ama tam bitti dediğim o son anda, Birdenbire o zifiri karanlıktan sıyrıldım ve altımda masmavi, pırıl pırıl, cam gibi bir deniz belirdi. O simsiyah çamurdan kurtulup aniden yükselerek o berrak suların üzerinde uçmaya başladığımı gördüm. O kadar büyük bir huzur ve öyle bir mutluluk kapladı ki içimi, sanki ruhum hafifledi, bütün dertlerim o denizin dibinde kaldı. Gökyüzüyle o masmavi suyun arasında süzülürken hissettiğim o özgürlük hissi gerçekten anlatılamaz, yaşanır...

Rabbim hayra yorsun, içimizdeki tüm karartıları böyle masmavi bir ferahlığa çıkarsın inşallah!

lokma tatlısı kadar insanı kendinden geçen çok az şey var herhalde! Sıcak şerbetin içinden yeni çıkmış o hallerini görünce direkt teslim oluyorum. Olayı zaten o ilk ısırıktaki çıtır çıtır sesinde; dışı kütür kütür, içi ise pamuk gibi... üstü tarçınlı çıtır çıtır mis gibi...diyet bozduran tatlıları bunlar...

şu Güllaç olayını ben bir türlü sevemedim gitti! Her Ramazan sofrasında istisnasız oluyor, herkes "Ay ne hafif, ne güzel" diye kaşıklıyor ama bana mısın demiyor.

Bendeki hissiyatı tam olarak şu, Hani bir ıslak mendili yanlışlıkla ağzına almışsın da, yutmaya çalışıyormuşsun gibi bir doku... O sütlü, vıcık vıcık yapısı beni gerçekten benden alıyor. Sanki kağıt yiyorum ama kağıt sütte fazla beklemiş de erimiş gibi bir tat. içine ne kadar ceviz, fıstık, nar dökerlerse döksünler; o alt tabandaki ıslak mendil hissi değişmiyor!

Şu dünyada beni benden alan, bitsin ama hiç bitmesin dediğim tek bir şey varsa, o da kesinlikle Antep usulü içli köfte! Ama öyle sıradan olanlardan bahsetmiyorum; dışı incecik, adeta bir sanat eseri gibi açılmış, içi ise tam bir lezzet şöleni olanından...

içindeki o bol cevizin kıymayla uyumu... Gerçekten efsane! Her ısırıkta cevizlerin gelmesi, baharatların damağımda bıraktığı o hafif acı ama derin tat beni mest ediyor. Yanında buz gibi bir ayranla ya da bol nar ekşili bir salatayla düşünemiyorum bile, resmen enfes bir olay!

onu bunu bırakın da kendinize bakın; dünya yeterince kalkınmış durumda zaten.

Bugün itibarıyla C1 sertifikasını aldığım Almanca, resmen üçüncü dilim oldu.