eminim oradaki hayatım daha boktan olacak o yüzden.

iyice anormal bir insan olup çıktım be sözlük. kendimi tanıyamıyorum artık. iyice mala bağladım. normalde çalışmayı sevmeyen ben iş aşkıyla yanıp tutuşuyorum. kafamı böyle dağıtıyorum çalışırken bir şey düşünmüyorum diye sürekli bir koşturmaca halindeyim. 4 hastanede birden çalışıyorum günlerce eve gitmeyip günlerce uykusuz kalıyorum. ama nedense çok mutluyum bu mala bağlamış hayattan. çünkü bir şeyleri düşünüp kafaya takmaya zamanım olmuyor. aslında bir derdim sıkıntımda yok ama herşeyden soğumuş durumdayım. hiç bir boktan zevk almaz oldum. herkes bana sıkıcı gelmeye başladı. erkek arkadaşımla da iyice boka sarmaya başladı her şey. hiç bir şey eskisi gibi değil. kendime bile itiraf etmeye zorlansam da eskisi kadar mutlu değilim sanırım. 3 sene oldu her şey çok monotonlaşmış gibime geliyor. evli modunda geziyoruz resmen bu sıkmaya başladı . bazen farklı heycanlar arıyor olabilir miyim diye düşünüyorum sonra kendi kendime saçmalama diyorum. ama istiyorum sanırım. beni heycanlandıracak birini istiyorum. bir yandanda bunları düşününce erkek arkadaşıma haksızlık ettiğimi düşünüyorum ama bence artık o da böyle düşünüyor. birbirimize yetmiyoruz zannımca. ama açıkçası ayrılmaya da götüm yemiyor. ona da cesaret edemiyorum. hayatıma başka birinin girmesi bazen çok korkutucu gelebiliyor. başka birini keşfetmeye tanımaya güvenmeye sevmeye mecalimde yok zaten.ama ne istediğime ne yapmam gerektiğine bir an önce karar vermem gerekiyor. çünkü bir ay sonra askere gidiyor. eğer daha fazla yürütemeyeceksem bu ilişkiyi bir an önce bitirmem lazım. çünkü o askerdeyken yapamam bunu. off beynimde filler sikişiyor resmen ne bok yiyecem lan ben. herneyse en iyisi çok çalışıp az düşünmek. gideyimde hastalarımın kan şekerlerine bakayım bari. bu arada bu saate akş takibi koyan doktorunda amına koyayım.

eğer gerçekten öyleyse bile her doğru her yerde söylenmez sözüne istinaden söylenmemesi lazımdır. insanların kalbini boşuna kırmaya gerek yok zannımca.

söyleyemeyen kızdan daha normal kızdır.

supervisor gönül.

el el üstünde el am üstünde.

lan o kadar oturacak zamanı nasıl buluyorsunuz da kıçınız ağrıyor hayretler içerisindeyim. benimki de beş dakika sandalye yüzü görmüyor. bende artık çok oturmaktan götüm ağrısın istiyorum lan.

tuzlu çubuk kraker. iki fotoğraftan birinde mutlaka elimde çubuk kraker var.

normalde yüzümün yarısı göz olmasına rağmen uykusuzluk nedeniyle çizgi halini almış canım organım.

şu an nöbette ebemi siken olay. daha 8 saat var lan evime gitmeme 8.

an itibariyle 41 saattir nöbet tutan biri olarak şuan yaşadığım kafayı hiç bir alkol yaratamaz açık ve net.

sevdiğim insanların benden önce ölmesi.

duşta korkanları teselli edecek hadisedir. korkmayın lan hadi yine iyisiniz en azından tek kalmıyorsunuz.

şu gece bitsin ve siktir olup evime gideyim artık.

edit: neyini eksiliyosun yani sen orda evinde el el üstünde el am üstünde otururken biz çalışıyoruz heralde ondan istiyoruz.

insan hayatındaki en abartılmış, haddinden fazla büyütülen ve diğer acılar ve sıkıntılar başa geldikçe (ölüm, geçim sıkıntısı, iş güç derdi vs.) ne kadar da boş ve önemsiz olduğu anlaşılan ızdıraptır.
ama vardır, gerçektir ve başa geldiği zaman da hayvanlar gibi sikertir adamı, bu da bir realitedir yani.

eğer bir umudunuz varsa hala, bir bok anlayamamışsınız demektir.

ikimize bir sezen aksu şarkısı, iki duble rakı bir de gözlerin yeter. ondan sonra şiir diye seni okumazsam, o da benim ayıbım olsun lan.

ankara ayazını hiç tatmamış kişi söylemidir.

kirpik yine neyse de kaşı yakmak nasıl başarılır anlam verilemeyendir.

bu kafadaki bi adam için her zaman olsa da kalacak olan söylemdir. çünkü hiç bir zaman olmayacaktır.