bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202645
- kabirde türküm dersen kafana topuzu yersin10
- askerde çatışmaya giren var mı14
- traveler of secret moments entryni beğendi11
- 18 kasım 2026 sözcü gazetesi manşeti5
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı10
- eksi 18 derecede üşüyen erkek3
- en saçma semavi din4
- sözlük yazaralarının çalamadığı enstrümanlar6
- kuzey kore4
- sabahları 16 km koşan yakışıklı adonisli erkek6
- adalet ve kalkınma partisi3
- siyasal islamcılar10
- askerlik yapmayanların siklenmediği gerçeği2
- ups boobss tarzı entry girmek7
- çocuklara yalan söylemek3
- atatürk resminden rahatsız olan piçler3
- basın hürdür sansür edilemez3
- akp politikalarına kim karar veriyor4
- türk kelimesinden rahatsız olan piçler3
- sözcü tv'ye kayyum atanması8
- kumar bağımlılığı7
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması35
- göçmen2
- siyasal islamcılar çok tatlı3
- arkadaşlar bakar mısınız bi17
- asuman krause4
- 50 bin tl maaş yeterli mi9
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet22
- başsavcı2
- kabul görmüş fikirlerin sorgulanmaması3
- sözlük yazarlarının kekleri12
- yabancı kadınla evlenmek10
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- cuckold ömrü uzatıyor2
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı13
- eski nickimi özlüyor olmam12
- ev genci23
- kayyum atanan medya kuruluşları3
- 32 yaş evlenmek için çok mu geç8
- kopya çekmenin etiği7
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması11
- jelibon yemek zararli midir4
- teleport olabilen kız2
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- istanbul'da 475 milyona villa olması9
- alta kaçırmaya başlanan yaş6
- elimizde kalan tek nick teknik11
- geceyi bir kamyon kasasında geçirmek7
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması18
entry'ler (20)
tuhaf bir şekilde vejeteryandır. hep ressam olmayı istemiştir. ama savaş hırsı bunu unutturmuştur. (bkz: sieg heil)
saçma bir düşünce tarzıdır ama onun gerçeği doğa da değildir o doğadadır.
bu türler genellikle starbucks'ta takılırlar. en iyi ''boyfriend''lerinin adı berkecan'dır. kelimenin son hecesini bitiremezler. dudaklarını büzmüş bir şekilde dolaşırlar ve herhangi bir sesli harfi söylerken o harfe diğerlerini de katarlar.
yaş ortalamasının en büyük olduğu sözlük.
acıma duygusunun eksi değerlere inmesi durumudur.
macintosh... daha düne kadar, toshiba ve apple'ın birlikte yaptığını sandığım marka.
tuvalette yalnız olduğunuz zaman, kendisini sesinden dolayı çalıştırmaya korktuğunuz makine.
pesimist. bir kadına en güzel iltifatı edersin, ama o düşünür! daha çok düşünür... ve bulmuştur o cümleden çıkarılacak en kötü sonucu.
benim anadilim kürtcedir. ancak tek kelime bilmem.
sebep olarak da, bizim cocuklugumuzda ''kürt, kürtce, kurdistan'' gibi kelimeleri kullanmak yasaktı. ''ben kürdüm'' demek de alenen suç olarak görülüyor ve hapisle cezalandırıldığı oluyordu, kürtce konusmak ise felaket agir bir suctu. bu sebeple belli bir yaşa gelene kadar bize kürt kimliğimiz pek açık edilmedi.
ancak binbir zorlukla koyabildikleri bir kürtce isime sahip olunca yaş ilerledikce mahallede, okulda, sağda solda ayak üstü vatandaş sorgulamaları başladı. ''kimsin, nerelisin, babam kim, neden ismin kürtce, sen kürt müsün, hiç kürte benzemiyorsun?'' gibi sorularla ve daha niceleri ile cok sık karsilastim.
-kürdüm, kürdüz vs gibi yanıtlar verdiğimde ise karşımdaki kişiden genel bir yalanlama gayesi sezinledim. ''olur mu oğlum öyle şey hepimiz türküz, kürt de türktür, türkiye cumhuriyeti içinde yaşayan herkes türktür'' benim çocukluğum bunları duymakla geçti.
bu arada baskalarının cocukları yazın koylerine gidip kurtce ogreniyorlardi, köye gitmek de şehirli iki kardeş için bize pek cazip gelmiyordu, haliyle anadilimizi öğrenebileceğimiz tek kaynak babamız kaldı. sonra koye gittigimizde de kürtce bilmiyoruz diye bize gülenler oluyordu. anlayacagın hicbir yere kapagi atamamaya basladık, oyle arafta kalmistik. ne türk kabul etti bizi ne kürt.
peder ise işi gücü ve başındaki bilimum dertler yüzünden bize dil ogretmeye fırsat bulamadı.
ve nihayet zamanla biz kendimizi türk görmeye başladık. atatürk ilkeleri yegane doğrularımız oldu. aile bunu görünce biraz endişelendi. endişelenmelerinin sebebi atatürk değildi elbet. ancak kendimizi türk görmeye başlamamız zamanla kürt kimliğimizi küçümsememize sebep oldu. kürtlüğümüzü ret eder olduk. çevrenin baskısı bu konuda çok etkili oldu. çocuksan eger, herkesin kürtlere küfür ettiği bir ortamda ben kürtüm diyebilmek hayli zor bir harekettir. ancak rahatsız edici yanı da oldukca kuvvetli.
o vakit de bize kürt kimliğimizi anımsatma ihtiyacı duydu ailemiz. zira anadilimizi bilmiyor, kendimizi türk sayıyor, kürtlere karşı tavır alıyor, hatta küçük görüyorduk. asimile olmak elbet bir çocuk için anlaşılması kolay bir olgu değil. ancak kimliğini, özünü kaybetmek istemeyen bir ebeveyn için çocuklarının asimile olmaları ve hatta asıl kimliklerine karşı gelmeye başlamaları da pek kolay yutulur lokma olmasa gerek.
gel zaman git zaman türk milliyetciliği ile daha fazla tanışma şansım oldu. babamın senelerce yapamadığı şeyi türk milliyetciliği yaptı, bana ret etmeye çabaladıgım kürt kimliğimi anımsattı. zira çevremde kürtlere karşı öyle güçlü tepkiler görmeye başladım ki, içimden bir ses asimile olmaya göz yummakla hata ettiğimi söylemeye başladı. misal aynı masada oturdugum insanlar birbirlerini ''kürt gibi'' davranmakla aşağılayıp eğlenebiliyorlardı. isminin kürtce oldugunu duyunca iki kurusluk bilgisi olmayan tiplerin nasil kürt karsiti konusmalar ile kendi turk kimliklerini on plana cikarmaya calistiklarini, kurtlugu nasil cekinmeden alenen asagilayabildiklerini gorunce nevrim atmaya ve ozume donus yasamaya basladım. bu arada sozum meclisten disari.
neticede ana dilini konusamayan birey olarak kaldık mı ortada. bu yuzden çevremizdeki kürtler tepki gösterdi. kürtlüğümüze yöneldik, bu sefer cevremizdeki turkler tepki gosterdiler derken sonunda gorece olarak bu konularda tarafsız ve ılıman kalmayi basarmıs küçük bir kitle bulabildim de kendime bir nebze rahat nefes alabildim. zira beni ne oldugumla degil, nasil oldugumla degerlendiriyorlardi nihayet.
ancak anadilini bilmeyen, konusup okuyamayan bir kisi olarak her daim kendimi yarım kalmış hissedecegimi de biliyorum. o dilin hangi millete ait oldugunun bir onemi yok bu noktada. onemli olan anadilini ogrenmene, onu sana ogretmelerine izin verilmemis, yasaklanmıs olması.
neyse, hicbirsey icin cok gec degildir (derler)
sebep olarak da, bizim cocuklugumuzda ''kürt, kürtce, kurdistan'' gibi kelimeleri kullanmak yasaktı. ''ben kürdüm'' demek de alenen suç olarak görülüyor ve hapisle cezalandırıldığı oluyordu, kürtce konusmak ise felaket agir bir suctu. bu sebeple belli bir yaşa gelene kadar bize kürt kimliğimiz pek açık edilmedi.
ancak binbir zorlukla koyabildikleri bir kürtce isime sahip olunca yaş ilerledikce mahallede, okulda, sağda solda ayak üstü vatandaş sorgulamaları başladı. ''kimsin, nerelisin, babam kim, neden ismin kürtce, sen kürt müsün, hiç kürte benzemiyorsun?'' gibi sorularla ve daha niceleri ile cok sık karsilastim.
-kürdüm, kürdüz vs gibi yanıtlar verdiğimde ise karşımdaki kişiden genel bir yalanlama gayesi sezinledim. ''olur mu oğlum öyle şey hepimiz türküz, kürt de türktür, türkiye cumhuriyeti içinde yaşayan herkes türktür'' benim çocukluğum bunları duymakla geçti.
bu arada baskalarının cocukları yazın koylerine gidip kurtce ogreniyorlardi, köye gitmek de şehirli iki kardeş için bize pek cazip gelmiyordu, haliyle anadilimizi öğrenebileceğimiz tek kaynak babamız kaldı. sonra koye gittigimizde de kürtce bilmiyoruz diye bize gülenler oluyordu. anlayacagın hicbir yere kapagi atamamaya basladık, oyle arafta kalmistik. ne türk kabul etti bizi ne kürt.
peder ise işi gücü ve başındaki bilimum dertler yüzünden bize dil ogretmeye fırsat bulamadı.
ve nihayet zamanla biz kendimizi türk görmeye başladık. atatürk ilkeleri yegane doğrularımız oldu. aile bunu görünce biraz endişelendi. endişelenmelerinin sebebi atatürk değildi elbet. ancak kendimizi türk görmeye başlamamız zamanla kürt kimliğimizi küçümsememize sebep oldu. kürtlüğümüzü ret eder olduk. çevrenin baskısı bu konuda çok etkili oldu. çocuksan eger, herkesin kürtlere küfür ettiği bir ortamda ben kürtüm diyebilmek hayli zor bir harekettir. ancak rahatsız edici yanı da oldukca kuvvetli.
o vakit de bize kürt kimliğimizi anımsatma ihtiyacı duydu ailemiz. zira anadilimizi bilmiyor, kendimizi türk sayıyor, kürtlere karşı tavır alıyor, hatta küçük görüyorduk. asimile olmak elbet bir çocuk için anlaşılması kolay bir olgu değil. ancak kimliğini, özünü kaybetmek istemeyen bir ebeveyn için çocuklarının asimile olmaları ve hatta asıl kimliklerine karşı gelmeye başlamaları da pek kolay yutulur lokma olmasa gerek.
gel zaman git zaman türk milliyetciliği ile daha fazla tanışma şansım oldu. babamın senelerce yapamadığı şeyi türk milliyetciliği yaptı, bana ret etmeye çabaladıgım kürt kimliğimi anımsattı. zira çevremde kürtlere karşı öyle güçlü tepkiler görmeye başladım ki, içimden bir ses asimile olmaya göz yummakla hata ettiğimi söylemeye başladı. misal aynı masada oturdugum insanlar birbirlerini ''kürt gibi'' davranmakla aşağılayıp eğlenebiliyorlardı. isminin kürtce oldugunu duyunca iki kurusluk bilgisi olmayan tiplerin nasil kürt karsiti konusmalar ile kendi turk kimliklerini on plana cikarmaya calistiklarini, kurtlugu nasil cekinmeden alenen asagilayabildiklerini gorunce nevrim atmaya ve ozume donus yasamaya basladım. bu arada sozum meclisten disari.
neticede ana dilini konusamayan birey olarak kaldık mı ortada. bu yuzden çevremizdeki kürtler tepki gösterdi. kürtlüğümüze yöneldik, bu sefer cevremizdeki turkler tepki gosterdiler derken sonunda gorece olarak bu konularda tarafsız ve ılıman kalmayi basarmıs küçük bir kitle bulabildim de kendime bir nebze rahat nefes alabildim. zira beni ne oldugumla degil, nasil oldugumla degerlendiriyorlardi nihayet.
ancak anadilini bilmeyen, konusup okuyamayan bir kisi olarak her daim kendimi yarım kalmış hissedecegimi de biliyorum. o dilin hangi millete ait oldugunun bir onemi yok bu noktada. onemli olan anadilini ogrenmene, onu sana ogretmelerine izin verilmemis, yasaklanmıs olması.
neyse, hicbirsey icin cok gec degildir (derler)
Çoğu kişinin kübalı sandığı che guevara'nın memleketi.
babam bana para verirdi. bir elinde 20 lira, diğerinde 5-6 tane bozukluk. ben de madeni para daha ağır diye onu alırdım.
300 metre ilerden gelen matkap sesinin psikolojiyi etkileyeceğine inanılması ve ona 5 verilmesi.
Tuvalete gideyimde güzelce sıçayım derken mutfağa gidip buzdolabıyla bakışmak.
Çakar Ramazan,
indim Dereye Taş Bulamadım,
Üstü Kalsın...
indim Dereye Taş Bulamadım,
Üstü Kalsın...
Metal, sıradan bir insan için sadece gürültüdür.
Ama bu müziği, riffleri, soloları, twinleri, brutal ve scream vokalleri hissedebiliyorsa bir insan; bilmeden konuşan, gece gündüz starbucksta takılan, inna, rihanna gibi sanatın ırzına geçmiş tipleri dinleyen,berkecan ve arkadaşları tarafından satanist olarak görülmeye mahkumdur.
Ama bu müziği, riffleri, soloları, twinleri, brutal ve scream vokalleri hissedebiliyorsa bir insan; bilmeden konuşan, gece gündüz starbucksta takılan, inna, rihanna gibi sanatın ırzına geçmiş tipleri dinleyen,berkecan ve arkadaşları tarafından satanist olarak görülmeye mahkumdur.
-ben varya, acaip metalciyim
-ne dinliyon?
-metalika
Şeklinde diyaloglara sebep olan ve dinliyenleri satanist sanılan muhteşem bir müzik türü.
-ne dinliyon?
-metalika
Şeklinde diyaloglara sebep olan ve dinliyenleri satanist sanılan muhteşem bir müzik türü.
Sanatsal değeri olan bir heykelin cinsel organının sansürlenmesi. (haberde)
Yanarak ölmek. (aynı zamanda boğulursunuz.)
Akıllara kazınan, gece filme baktıktan sonra beynimizi kemiren ilahi söz
(bkz: meyk yor çoys)
(bkz: meyk yor çoys)
Erkeklerde : ben bi küçük su dökücem.
Kadınlarda : ya benim hemen bı lavaboya kadar gitmem lazıım.
Kadınlarda : ya benim hemen bı lavaboya kadar gitmem lazıım.