yeni mezun olmanın verdiği tecrübesizlikle beraber derin düşüncelerde boğulduğum bir işsizlik dönemindeyim evet.

Boşlukta.

Ben de düşünmüştüm ki... neyse, boşver. Ben hep düşünürüm zaten.

"Gidicem abi bu ülkeden yeaa. Ordan davet yollior akraban arkdaşn artk neyn varsa. Vizeyi felan hallediorsun hopp USA yunayt siteyz of americaaaa". E öyle kolay olmuyor ki işte.

Hadi ev nüfusu kalabalık olur, evde çocuk odası yapmaya yerin olmaz veya o odaya ayıracak bütcen olmaz yapmazsın. Çocuk odasından kastım da sadece baza olsa yeterliydi * . Ama biz 2 kardeştik be babacım. Evde oda da vardı, elinde mesleginde vardı ne diye yıllarca misafir odasında ki çekyatlarda yattık biz. Gelirse rahat etsin diye misafirleri düşündüğünüz kadar kendi evlatlarınızı düşünmeyişinizin nedenini çok anlayamasam da, sizin bu ve buna benzer tavırlarınızla kendi evimde neden rahat etmediğimi, hissetmediğimi iyi biliyorum ve unutmayacağım maalesef.

Bir de instagram sayfasına bakayım dedim başlığı görünce. 664k takipçi var ve son postta ki beğeni sayısı 27. Bu uyuşmazlık neden diye düşündürttü.

Her ikisinden sonra da keşkelerim pişmanlıklarım oldu. Olaylara göre içinde bulunduğumuz duruma göre değişiyor tabi ki .

Olmuyor ki.

Benim onun varlığından haberim bile yokken, o günlüğüne yazmış beni. 'Onunla tanışmam gerekiyormuş gibi hissediyorum' diye. Bunu anlattığında farklı bi duygu hissetmiştim. Adını koyamadığım güzel bir duyguydu. Bense ilk defa burda yazıyorum onunla ilgili bir şeyler. Tanıştık, anılar biriktirdik, güzel günler geçirdik. Umarım böyle güzel devam eder.

Bana sen gibi bakmadı kimse, beni sen gibi öpmedi kimse. Sen nerden çıktın geldin ?

görsel
herkesin facebook da olduğu zamanlar,şu yorumu yapmama vesile olan müzik türü.bi de düşüncelerim geçen zaman da değişmiş olabilir.

Yurtta biraz şansa kalmış iştir. Kafa dengi insan oldu mu tadından yenmez. Anlaşamadığın bir insansa işkenceye döner. Ör; OMÜ nün ana kampüsünde ki 40 yıllık kyk yurdundayım. Göt kadar odada 4 kişi kalıyoruz ve oda arkadaşlarım inatla gece oda da ders çalışma konusunda kararlılar her gece beyler uyuyacağım ben uyarımdan 10 dakika sonra söylene söylene ışığı kapatırlar. Siktirolup ortak çalışma salonunda kafan rahat sabaha kadar çalışabilme durumun varken neden odada başkasını düşünmeden böyle bir şey yaparsın anlayamıyorum anlayamam da. Konuşup anlaştığımızı düşündüğüm bir konuydu bi de bu durum. Söz de 12 de kapanacaktı ışıklar falan filan. Neyse ben yine uyarımı yapayım da artık bu gece ki uyarıda belki kavgayla falan bitebilir. Bu arada eve çıkmam için yardım etmek isteyenler olursa özelden iban atabilirim.

Edit: Uyarımdan sonra ışık kapandı ve herkes sakince yataklarına dağıldı.

Kendi evimde deplasmanda hissettiren durum.

Sevmediğim, ilgimin olmadığı bi bölümde okuyorum. ilgi alanlarımı keşfetmek için kitaplar okuyorum, videolar izliyorum, kendimi keşfetmeye çalışıyorum "hiçbir şey için geç değil" diyerek, ama kafamdan da atamadığım bir soru meşgul ediyor beni, "acaba diyorum, acaba geç mi kaldım ? "

Zeki olana yalancı diyemeyiz, çünkü zeki insanın yalan attığı farkedilmez, eger yalan attığı anlaşılırsa basit bi yalancıdır sadece.

Asla dedeme öyle bir şey yapmam diyenler beğenebilir mi ?

(bkz: beyin cimnastiği)

Gözleri gördüğü için sevinebilir o zaman.

Düştükçe düşer.

Onların cebi doludur, seninse beynin.