6 mart 1996.

benim için takvimdeki sıradan bir tarih değil. çünkü o gün, henüz üç buçuk yaşında bir çocukken babamı kaybettim. insanın hafızası o yaşları tutmuyor; ne sesini hatırlıyorum, ne yürüyüşünü, ne de bana nasıl baktığını. ama tuhaf bir şekilde, hayatım boyunca onu tanımaya çalıştım. hem de hiç hatırlamadığım bir insanı.

babamı ben hatırlamıyorum ama insanlar hatırlıyor. yıllar boyunca karşıma çıkan herkes aynı şeyleri söyledi: “çok iyi bir insandı”, “kimseyi kırmazdı”, “yardım etmeyi severdi”, “adam gibi adamdı.” bazen birinin gözünde hafif bir gülümsemeyle, bazen de eski bir dostun iç çekişiyle anlatıldı bana. ben de o anlatılan parçaları bir araya getirip zihnimde bir baba portresi oluşturmaya çalıştım.

sanki bir insanı değil de, eksik sayfaları olan bir kitabı tamamlamaya çalışır gibi.

şimdi hayatımın garip bir dönemindeyim. insanın “keşke konuşabilseydim” dediği zamanlardan biri. eşimle aramın soğuduğu, iş hayatımda aile dediğim insanlardan kazık yediğim, sağlığımın bir anda dağıldığı bir dönem. aynaya baktığımda saçlarımda ilk beyazı gördüm geçenlerde. belki çoğu insan için küçük bir şeydir ama benim için zamanın bir anda omzuma çöktüğü bir an gibiydi.

işte tam o anlarda aklıma hep aynı düşünce geliyor.

“keşke babam olsaydı.”

oturup konuşabileceğim biri. bana akıl verecek biri değil belki; bazen sadece susup dinleyecek biri. insanın hayatında bazı anlar vardır, güçlü görünmekten yorulur. omzunu koyabileceği bir yere ihtiyaç duyar.

benim o omuzum hiç olmadı.

bazen düşünüyorum, acaba bugünleri görse bana ne derdi diye. “sabret oğlum” mu derdi, “dik dur” mu derdi, yoksa sadece sırtıma bir kere vurup “geçer” mi derdi… bilmiyorum. ama bildiğim tek bir şey var: onu tanıyan herkes iyi bir insan olduğunu söylüyorsa, muhtemelen bana da iyi bir yol göstermeye çalışırdı.

insan bazen hiç tanımadığı birini özleyebiliyormuş. hem de hayatı boyunca.

6 mart benim için sadece bir ölüm yıldönümü değil. aynı zamanda hiç yaşayamadığım bir ilişkinin, hiç soramadığım soruların ve hiç anlatamadığım dertlerin tarihi.

ve garip bir şekilde, aradan geçen onca yıla rağmen bazı günler hâlâ içimden şu cümle geçiyor:

“baba, bugünlerde gerçekten sana ihtiyacım var.”

bir sen olmak için 13 yıl daha… huzur içinde uyu babam!

seni tanıyan herkes aradan 29 yıl geçmesine rağmen seni hayırla anıyorlar. hemen hemen her gün birileri tarafından yad edilip, adına dualar okunuyor. bu olanlara şahit olmak benim için ne büyük şans, ne büyük mutluluk… yattığın yer ışıkla dolsun!

bir sen olmak için 14 yıl daha… huzur içinde uyu babam!

19 yaşında körpecik bir gençken ilk defa bu başlığa entry’mi girmiştim. Şimdi ise 30’ların ortasına doğru hızla ilerlerken buluyorum kendimi. Her sene yaş aldıkça daha da derinleşiyor sana karşı özlemim. 3.5 yaşındayken kaybettiğim, hayal meyal anımsadığım, insanların hatıralarında tanıdığım babamın ellerimizden kayıp Cennet’e kanatlanmasının üzerinden 28 yıl geçmiş… Seni çok ama çok seviyorum, yakın bir gelecekte görüşmek üzere.

bir sen olmak için 15 yıl daha… huzur içinde uyu babam!

Bugün mahallende arkadaşlarınla, komşularınla ve yüzlerce insanla seni andık. Aradan onca yıllar geçse de hala gönüllerdesin. Dokunduğun herkeste güzel izler bırakmışsın. Tanıyamasam da hatıralarda yaşatıyorum seni…

Bir sen olmak için 16 yıl daha… huzur içinde uyu babam!

yirmi altı yıl önce bugün kanatlanıp uçtun aramızdan. istirahat ettiğin o soğuk yere ilk defa cesaret edip gidebildim. sıcacık gözyaşımı bıraktım toprağına. öptüm mezar taşını, sarıldım ruhuna sıkı sıkı. iliklerime kadar yaşadım maneviyatını, konuşup dertleştim seninle. biliyorum yalnız değilsin bizimlesin her zaman, seninle birlikte ebediyete göç edenlerle sevdiklerine kavuşacağın günü bekliyorsun. bir gün o da olacak, her geçen gün sana kavuşacağım an yaklaşıyor. fakat o zamana kadar hasretin sızı olacak kalbimde...

bir sen olmak için 17 yıl daha... huzur içinde uyu babam...

sensizliğe çeyrek asır sığdırdık, bugün yirmibeşinci seney-i devriyen. her nerede isen çok sevildiğini ve özlendiğini bil!

bir sen olmak için 18 yıl daha... huzur için uyu babam!

Ömrün yetseydi mutluluğuma şahit olacaktın. Herkes yanımdayken, senin olmaman, olamaman... Evet baba evlendim.

bir sen olmak için 19 yıl daha... huzur içinde uyu...

sensiz gecen koskoca 23 yil... bugün dugunume tam 100 gun kaldi baba.bu heyecanlı gunlerde mutlulugumu seninle paylasmak ve yanimda destegini hissetmek varken birlikte olamamak...
bir sen olmak icin 20 yil daha...huzur icinde uyu..

Nizamiyeden çıkış yaptığımda senin orada olmayacağını bildiğim hâlde gözlerim seni aradi. Gulumsedim. Artik ölüm yıldönümünde annemde buruk bir sevinç olacak. Evet baba, bugün terhis oldum..
Bir sen olmak için 21 yıl daha... Huzur içinde uyu.

Gozlerim doluyor, daha da daha da ozluyorum seni... tanimasam da, hayal meyal hatirlasam da ve hatta birlikte gecirdigimiz surenin 7 kati kadari ayri kalsak da... biliyorum cennettesin, dunya gozuyle goremedigin oglunla bulusacagin gunu iple cekiyorsun.
bir sen olmak icin 22 yil daha... huzur icinde uyu baba

Sensiz geçen 20 yılın tarifi imkansız, kederimiz geçip giden yıllar gibi artıyor. Bir sen olmak için 23 yıl daha... huzur içinde uyubaba...

bundan tam 19 yıl önce kanatlanıp uçup gitmiştin cennete, yıllar geçtikten sonra bile ismini hayırla yâd eden yüzlerce kişiyi görünce, senin gibi bir babaya sahip olmanın mutluluğunu yaşıyorum. bir 24 yıl daha sen olmak için... huzur içinde uyu...

kuzi keri

yarınki sınavına çalışmıyor.*

+ merhaba bay kuzi keri bugün nasılsınız?
- hölöhölö höğğğğ
+ ah ben de iyiyim efendim, sağlığınız da umarım iyidir?
- helehölö höğğ halaağh
+ anlıyorum sayın kuzi keri. peki ya eşekler?
- : )))

(bkz: bağımsız diyalog)

Quentin Tarantino'dan (bkz: Reservoir Dogs).

Ahan da linki: https://www.youtube.com/watch?v=U9rIBE0KM-w*

"zeynep bu güzellik var mı soyunda
elvan elvan güller biter bağında
arife gününde bayram ayında
zeynebim zeynebim allı zeynebim"

yazarların şimdi dinlediği şarkıdan cümleler oldu ama idare ederin.

http://https://www.youtube.com/watch?v=E77JfwdcZfc

the big lebowski filminden (bkz: the dude)

http://www.imdb.com/character/ch0003518/

(bkz: cevab veremedi)

bir ıssız adaya düşersen yanınıza alacağınız üç şey nedir diye sorsalar,cevabım:
-pink floyd, pink floyd ve pink floyd olurdu.*
(bkz: yanınıza pink floyd almak)