deyimleşmiş bir kalıp. "herhangi bir konuya taraftar toplama girişiminde bulunmak." olarak tanımlanmış çoğu yerde. başarılı iletişimcilerin sık sık başvurdukları bir yöntem aslında. anlatıcıların, anlatacakları konuyu herhangi bir olay, fıkra, anekdot, kişisel deneyim vb. şeylerle başlatıp dinleyici dikkatini konu bitene kadar maksimum seviyede tutma çabası denilebilir kısaca.

“Hepimiz birer boş eviz, ta ki birisi kilidimizi kırıncaya kadar.”

"Çok eski bir yerimdeyim, çürüyen bir yerimden geliyorum. Öldüklerimi sayıyorum, yeniden doğduklarımı, Anlıyorum, ama yepyeni anlıyorum bıktığımı."

"korkuyorum gün doğacak."

https://www.youtube.com/watch?v=S6y2_7k0of0

sen yoksun
deniz yok
yıldızlar arkadaşım
ya bu gece harika bir şeyler olsun
yahut bir bomba gibi
infilak edecek başım

ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım
istanbul minareler odamda gibi
gökyüzü temiz ve parlak
işte kolkola girmiş en mesut günlerimiz
muhalif bir rüzgar karşı sahilden

fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz
havada kanat sesleri
ve çılgın kokular

deniz yok
yıldızlar uzaklaşıyor
ben yine yalnız kalıyorum
istanbul minareler kaybolmuş
sen yoksun.

ATTiLA iLHAN

"Bülbül yok ve de gül yalan. Izdırap benim iptilam."

https://www.youtube.com/watch?v=U4inyGay92s

"Bütün derinlikler sığ, sözcüklerin hepsi iğreti, değişen bir şey yok hiç. Ölüm hariç. Aynı gökyüzü aynı keder."