Bir isveç atasözü var ; En az hak ettiğim zaman sev beni, çünkü en çok o zaman ihtiyacım vardır ..

Seni andım yine bugün " dost " .
Öpüyorum seni anılarımızdan, sen kokan
kabrinden.

25 yaşındayım, iki farklı ülke de geçti hayatım. Üç dille büyüdüm.
yaşanabilecek en iyi şartlar da yaşadım, gidilecek en güzel yerleri gördüm, o hayatın içine doğdum. Bir çaba sarfetmek zorunda kalmadım bunlar için.

Sonra diğer hayatım başladı, türkiye de. Bir apartman dairesin de yaşadım ilk defa, tüm şartlar değişti. Artik çalışmam gerekti, çaba sarfetmem gerekti iyi bir hayat yaşayabilmek için.

Ve biliyor musunuz eski hayatım ve şimdi ki hayatım arasında benim için hiç bir fark yok.
Hep kendimi aradım ben, fazlası varken de ben kendimi eksik hissettim ve şimdi azı varken de ben kendimi eksik hissediyorum.
Sahip olamadıklarınıza, yapamadıklarınıza mal etmeyin mutsuzluğununuzu
Çünkü gün gelecek ve sahip olacaksınız ama hiç bir şey değişmeyecek.
Özünüz de kendiniz de biter anca bu arayış. bu sizin sadece ama sadece kendinizle olan savaşınız.

benden daha iyiyse eğer, binlerce kez hayırlı olsun. Eğer daha kötüyse sana hiç bir beddua etmeyeceğim.

Iki sene oldu ayrılalı, senden öncesi de vardi sonrası da oldu ama seninle olduğu gibi olmadı. Halbuki onlar da özen gösterdi, onlar da sevmeye hazırdı. Ama kimse bana kırmızı cok yakışıyor diye , kırmızıyı kıskanmadı.
Bilmiyorum şimdi sensiz nasil olacağım ben.

Seven, sevgiyi her zaman hatirlar.
Ama sevilen sadece sevildiği zaman hatırlar sevgiyi.
Hatırlamak isteyen sevsin, hatırlanmak isteyen sevilsin.

Sanma ki bırakan ben değil sen oldun diye beni cezalandirdin. Sen ikimizi de cezalandirdin. Sevmek iki kişilikse ayrılık da iki kişilik.

Bir şeylerin nasil başladığı değil nasil bittiği önemli.

Kabul et sonu yoktu bir gün ayrılacaktık,
kaderin kucağında belki bir oyuncaktik.
Hakan Altun - Kabul et

Çok alıştım,
ben bugünde yaşıyorum,
yarında meçhulüm.

kendi hayatınıza yabancı olmanın duygusunu bilir misiniz.
senelerdir aynı eve giriyorsunuz ama
bir an geliyor ve burası benim evim mi diyorsunuz.
yıllardır çalıştığınız şirkette bir an
orayı ilk defa görüyormuş gibi oluyorsunuz.
çocukluk arkadaşınızın bir sözüyle bir an kendinizi sorguluyorsunuz, ben bununla nasıl yıllardır geçinmişim aslında ne kadar farkliyiz diyorsunuz içinizden.
hayat akışında bir şekilde devam ediyor ama sanki başkasının hayatını yaşıyor gibisiniz, bütün duygularınızın sağırlaştığını hissediyorsunuz.
sizi başka bir yerde başka bir hayatın beklediği duygusu yakanızı bırakmıyor.
düğümün nerde olduğunu düşünüyorsunuz, ve iş çıkmaz bir hale geliyor. çünkü bir an herkes ve herşey yanlış geliyor size, tek çarenin, izinizi kaybettirip kayıplara karışmak olduğuna inanıyorsunuz.
küçüğüm daha erken derken ah hayat yıllar geçmiş ama hala bu duygular peşimi bırakmamış.
peki ya sizin, sizin dünyanız nasil?

Insanlar üzgün oldukları için değil
çaresiz oldukları için intihar ederler.
Üzülmek anlık bir duygudur ama çaresizlik
binilmiş bir trenin son durağıdır.
O bu yola çoktan çıkmıştır ama siz görmemişsinizdir,bir durağı da mutlaka siz olmuşsunzudur. Eğer başınızı kaldırıp elinizi uzatsaydiniz o camdan içeri,o bugün yaşıyor olurdu.
Hatayı kendin de ara insanoğlu giden de değil.
Aptal olan sendin çünkü göremedin bencilliğinden yanı başındakinin yardım çığlığını.

Sen gideli sanki bin yıllar olmuş,
hasretin büyümüş bir çığ olmuş içimde.
Uyandığım da anladim ki sadece iki yil olmuş.

"ben seni hak edecek ne yaptim
demişti sevdiceğim sene 2017.

cicekli siirler bayim ; kova

Ne yaparsam her şey farklı olurdu? Ne yaparsam hala seviyor olurdun beni ? Orhan gencebayın dediği gibi.. cok mutlu olur muyduk tutsaydık dilimizi ?
Eksik mi fazla mi yaptim bir şeyleri?
Her gece bu sahneler dönüyor aklımda.
Ama madem her şey olacağına varır o zaman hayat beni arkasına almış çoktan ben onu yaşayıp arkama alamadan ! Bana kimse sormamış ki.

Özlenenin de özlediği bilinse
belki bu kadar acıtmazdı özlemek.

Rüyalarım mükemmel:
​​Hep dışardayım.
Kâinat güneşli, kâinat güzel.
Rüyalarımda daha bir kerre bile hapis olmadım,
bir kerre bile dağdan​
​​yuvarlanmadım uçuruma.
“Uyanışların korkunç oluyor ama.
​​​diyeceksin.

Hayır, karıcığım,
rüyanın payını rüyaya verecek kadar
​​​​cesaretim var. Nazım hikmet ran.

Özlemek vardır ya özlemek,
hasrete bürünmek.
Onu özlediğimi bilmek
ne keskin bir acı, derin mesele.

Anlamadığı bir gerçek vardir ona yanarım..

Evlendiği adam en az 10 Kadınla daha önce seks yapmış olacaktır ve seni seçmiş olması sadece mahalle de şükranın teyzenin ve annesinin ağzını tıkamak icin olacaktır, ben helak oldum barı aile temelim düzgün olsun.. inşaat dikiyor sanki hur çocukları neyse.
Muhtemelen sen bunlari bilmeyeceksin ama güzel kiz çünkü senesi geçmeden çocuğunu verecek kucağına.. sohbeti kim kaybetmiş sen bulasin.. herifin yolları kayıp. tamam namusuna laf yok ama biraz ateşli ol be güzelim
kocanın şu an kaçamak yaptığı tecrübeli 19luk sekreteri gibi. Sen cazip gelmiyorsun işte anla, kendini açılmış ve sonrada tarihi geçmiş atılmış hissedeceksin. Kaderi suçlayacaksın sadece çünkü sen her seyi doğru yaptın ? 25 sene boyunca beynini iffetini nasil saklayacağına çalıştırdın ve başardın eşine sakladin, aşık oldun evlendin .. çocuk yaptın.
Bu rolü sen kendine vermişsin demek ki bak kader değilmiş.
Eğer kendini bu küçük hesaplardan kurtarabilirsen..ve bir insan tarafından bir bütün olarak sevilmeyi tercih edersen sana söz veriyorum öyle pislik bir adam karşına çıkmayacaktır.