Siz bilmezsiniz, ayağınız taşa takılır, bileğiniz burkulur, başınız ağrır, üstünüzle tartışırsınız, canınız sıkılır. Ama aslında bir yerlerde birilerinin kalbini kırmışsınız da onun kefaretini ödüyorsunuzdur. Bizde kaş çatmak bile kul hakkıdır.

Ben kendimi bildim bileli, bunca sene sıfatı ne olursa olsun kendim tavsiye istemedikçe birinin bana işaret ettiği adımı atmadım. Yönlendirilebilen, idare edilen, yönetilen bir insan hiç değilim. Kendi kararlarım, doğrularımla yol alırım, buna ilişkin tüm sorumluluğu da kendim üstlenirim. Bazı insanlar sudur bazı insanlar ateş. Ben ateşim ele avuca gelmem. Öyle ya da böyle bana kendim dışında başka birinin kendi iç dünyasında kurguladığı istekleri yaptırabilmesinin yolunu tanımıyorum. Hele hele bana akıl verdikten sonra kendisine aklı kalmayacakları gördüğüme acıyorum. Bir şey yapacaksam ben yaparım, yapmayacaksam kendini parçalasan bile ve dahi sen söylemeden önce senin isteğini gerçekleştirmek yönünde bizzat, ben, kendim rızamla karar almışsam dahi sırf bana öneri ve tavsiyede bulunma hadsizliğine karşılık bizzatihi kararımdan dönerim senin tavsiyene yine uymam. Kısacası oturduğunuz yer size lazım olacak parçalamayınız ( burada alaycı gülücük var ) kısacası Athena pek sevdiğim bir parçasında şöyle söyler: “ HAYAT BENiM! Her anımı yaşadıkça sevesim var. Aldırmam hiç yağmurlara, benim güzel hatalarım var. BiR AN BiLE VAZGEÇMEDiM KENDi YOLUUUMMMDAN!”