sertt krampon

kimine göre gerekli, kimine göre gereksizdir ancak,

ben evlenirken mütevazı bir salonda 50 kadar kişilik bir nikâh töreninden fazlasını istemiyorum. zaten akrabam yok gibi bir şey. gelin hanım da taraflar arası eşitlik bozulmasın diye fazla akrabasını davet etmez diye umuyorum. iş ve arkadaş çevrelerimizden yakın dostlarımızı ve yerel basın mensuplarını davet etsek yeterli olur diye düşünüyorum. eğlence öğelerini kısa bir film gösterimiyle organize etmeyi, takılacak altınları da ileride başımıza belâ olmasın diye bir sivil toplum kuruluşuna bağışlamayı planlıyorum. böylece hem samimi, hem ekonomik, hem anlamlı, hem de herkese ulaşan bir etkinlikle evliliğimi duyurmayı amaçlıyorum.

biliyorum, böyle bir nikâh töreni böyle bir ülkeye çok fazla. ancak ilk meşaleyi de benim gibi birilerinin yakması gerektiğini düşünüyorum.

5 dakika daha.

Kabullenmesi seneler süren şeydir. üstelik arkadaşınız yan dairenizde oturuyorsa. onu en son gördüğünüz anı hatırladığınızda keşke yüzüne daha dikkatli baksaydım, boynuna sarılıp onu ne kadar çok sevdiğimi söyleseydim diye pişmanlık duymaktır. kapıyı açıp dışarı çıkmaya hazırlanırken, yan daireden gelen sesler arasında onun sesini aramaktır. kim olursa olsun, zordur birini kaybetmek. hele de böyle anidense...

Anneye sarilmak.

beraberinde birçok pişmanlığı getiren durumdur. verdiği acının da tarifi yoktur.

ayıranın ölüm olması hepsinden zordur. tabi yaşayan taraf için.

Ağlasam sesimi duyar misiniz misralarımda?
Dokunabilir misiniz,
Göz yaslarima ellerinizle?

Bilmezdim sarkilarin bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu,
Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün.
Epeyce yaklaşmişim,duyuyorum;
ANLATAMIYORUM...

Orhan Veli Kanık

asıl hayat o zaman başlayacak. ama ne yazıkki beş dakika sonra ölsem yanımda günahlarımdan başka götürebileceğim hiçbir şeyim yok. sonsuz hayata bu kadar hazırlıksız olmak aptallıktan başka hiçbir şey değil. acıyorum kendime...

ne mutlusundur ne de üzgün. ne iyisindir ne de kötü. o yüzden en korkunç şeylerden biridir hislerini kaybetmek. içinde bulunduğun duruma bir isim vermek her zaman rahatlatır çünkü.

hayallerimiz özgür olduğumuz tek yerdir.

insanı farklı bir dünyanın içindeymiş gibi hissettirir. çocukla çocuk olursun bir kere ve bunu umursamazsın. küçük şeylerden mutlu olmayı hatırlarsın.

beş yüz kilo bir insanı zayıflatmak, kırk kilo bir insana kilo aldırmaktan daha kolaymış. herhangi bir sağlık problemiyle alakalı olmadığı sürece çoğunlukla irade işi bu zayıflamak.

anlatacak çok şeyin olduğu halde doğru kelimeleri bulamayıp sustuğun günlerdir. hayattaki bütün amacını kaybetmişsin gibi, bir daha asla hiçbir şey düzelmeyecekmiş gibi hissettiğin günlerdir. sabretmeye çalıştıkça gücünü tüketen günlerdir. ama ne demiş Mevlana : her şey üstüne gelip, seni dayanamayacağın bir noktaya getirdiğinde , sakın vazgeçme! işte orası kaderinin değişeceği noktadır...

Birine en son davranış şekliniz onda bıraktığınız son fotoğraftır.