Konuşurken Nefesini tükettiğine değmedigini anlayınca işler değişir. Nefesin kendine kalsın dersin.

Asası, kılıcı veya kitabı yok. Olsa olsa Gitarlı jesus. Kurduğu Thirty seconds to mars grubu bence iyi işler yapıyor. Jared ise kötü niyet bulamadığım biri. Sesi de kalbi de iyi.

Karamel şuruplu buzlu sütlü kahve.

Yakın zamanda 2 defa geçirdim. Korkunç birşey. Ölüyor gibi, Dünyadan ayrılıyor gibi hissettirdi. Öldüğümü sandım, ama hayattaydım. Kalp krizi, felç ve ebedi karanlık hissi. Gidip gelmek. Aklıma geldikçe bile elim ayağım titriyor. Allah düşmanımın bile başına vermesin böyle birşeyi. Bilgisi, yaşamışlığı olan varsa mesaj kutuma düşebilir. Etrafta panik atak yaşadığını şaka yollu söyleyen, bunu sürekli dillendiren kimsenin de bunu gerçekten yaşadığını sanmıyorum. Söylemesi bile korkutucu benim için.

Edit: sebeplerini anlamaya başladım yavaş yavaş. Geçmişte, belki 1-2 sene öncesine kadar yaşadığınız travmalar, uğradığınız ihanetler, terk edilişler, aldatılışlar, atılan iftiralar, gıybetler, zorbalanmalar, maruz kalınan her türlü fiziki, duygusal, manevi şiddet, taciz, istismar, manipülasyonlar siz farkında olmadan birleşiyor ve ruhunuzda patlıyor. Ruh bu kötülükleri tekrar tekrar yaşamak istemiyor, dünyayı terk-i diyar eylemek istiyor, siz de ayrılmamak için mücadele ediyorsunuz yaşamla ölüm arasındaki ince çizgide.

Burası da sosyal medya ama.

Hem elim hem ayağım solak. Ama hayatta hiçbir dala tutunamamış bir gerizekalıyım. Bu da böyle bir anımdır.

2 saatlik yolu 120 dakikada giden ben için normal gibi.

Çok küçük yaşlarımdan beri hayatta en sevdiğim aktivitelerden biriydi. Terapiden de öteydi benim için. Ama bir boğulma tehlikesi atlatınca o mavi sulardan da uzaklaşıyormuş insan.

Günaydınlar.

Kaşarlı sandviç yanına da zeytin.

Kemal sunal'ın da filmlerinin de yaşı yok. 2050'de de izlenir, 2070'te de. insanlar yüzlerce sene önce yazılmış edebi eserleri okuyabiliyorlar ve mutlu olabiliyorlar. Filmleri de izleyebilirler yüzlerce sene geçse bile.

Panda. Aptallıkları yüzünden nesli tükenmekte olan canım pandalar.

Olabilir. Çok kafaya takmayın. 2 yıllık bölümü 4 yılda; sonrasında da 4 yıllık bölümü 8 senede bitirdim. Rakamlara takılmayın. Hiçbir şey için geç kalmadınız, koşsanız yetişemezdiniz, yürüseniz geç kalırdınız. Kader ve nasip.

Uzun boylu biri olduğum için bizzat otobüs yolculuklarının kendisinden nefret etmişimdir. Nereye sığacağım ben? Evde olmak gibisi yok.

Meslek ve beceri sahibi yapmayan çöp bölümler dolu üniversitelerde. Bu son yıllarda iyice anlaşılan bir konu. 4 senesinin boşa gittiğini kasiyerlik başvurusu yaparken anlıyor gençler. Doktor, hemşire vs olmayacaksanız çok da bir anlamı ve işlevi kalmadı üniversitelerin.

Herkes aynı kaderi paylaşmıyor dostlar. Maddi manevi desteğiniz eviniz aileniz işiniz garantiniz torpiliniz mirasınız varsa ve yaşadığınız coğrafya güzelse anı yaşamak kolaydır. Şanslı azınlıkta olmayanlar ne yapsın? Onların suçu neydi diye sorarım; biraz empati.

Defansif santrafor. Tek bedende hem kaleci hem golcü. Tutamazsınız küçük enişteyi.

Uzun Yaşadıkça çok üzüleceğini ve çok acı çekeceğini bilmekle alakalı. Bütün sevilenlerin, eşlerin ve dostların dünyadan göç edişlerini görmek duymak ağır gelir bazen. insan sevdiklerinden önce gitmeyi isteyebilir yer yüzünden; sevdiklerinin gidişini görmemek, onları kaybetmemek için. Bu kişinin kendi tercihi ve hakkı olabilir.

Lovebombing uygulayan bankamı ghostlayarak sorunu çözdüm.

Keşke sağ olsa da içebilsek.