bugün
- yazarların favori giyim markası5
- sigara içmeyi bırakmak istememek7
- velvet57
- yargıya güvenen varsa yazsın9
- evde soğuk kahve yapımı7
- hayattaki en değerli şeyler5
- migros'tan alışveriş yapınca elit olduğunu sanmak6
- arkadaşlarla bir anda nepal'e gitmek4
- insan olmaya ceyrek kala14
- friedrich hegel la bi cay icek8
- yalnızlıkla sevişmek4
- 2026 ekonomik krizi16
- zeka içerikli entry vs bilgi içerikli entry8
- sözlükte güzel kız olmaması sorunsalı7
- erotik şiir2
- victor osimhen20
- aleksey batrakov28
- migros'a sorulacak tek soru23
- sokrates in bilgi doğuştan gelir demesi3
- hurdacıya gidiyorum7
- kaos show2
- bir sözlük yazarını kıskanmak13
- arkadaşlar sözlük hesabımı siliyorum3
- sınıfın en güzel kızı3
- kadınları aşağılamanın moda olması6
- mutlu ama uzak olsun birader3
- erecto ibn birader el biraderi2
- ioçk silik yesin kampanyası6
- mohamed salah ghaly2
- enayimiknatisii6
- testo taylan aykolik ziyareti2
- osuruktan şiirler60
- arkadaşlar çok hastayım ya10
- akıl2
- sözlük yazarlarının karşılaştığı garip olaylar7
- ioçk'un arto'ya benzemesi5
- başbirader kitap sayfalarını sözlüğe koysun2
- ırkçıların geri zekalı olduğu gerçeği11
- alaattin çakıcı2
- madagaskar vanilyalı amarula2
- g i l d e d l i l y16
- tostumu yaptım11
- sözlük kavgalarının aslında çok yararlı olması9
- öğretmenlere önlük ve kıyafet zorunluluğu gelmesi9
- bilinçaltı algılama4
- arkadaşlar veto ne demek8
- ilk buluşmada bavyera halk ezgileri söyleyen kezo6
- the odyssey5
- tombul efes2
- 1 euro 56 25 tl6
entry'ler (250)
kulaklık ve kitap.
çok uzun zaman olmasına rağmen sözlüğe yazmayalı, geri geldim işte. her zaman herkesin yaptığını yaptım, bıraktıklarıma döndüm, duraksamalar yaşadım, arada kaldım, ne istediğimi bilmediğim halde yine de kararsızlığıma rağmen döndüm. zaman ne kadar geçiyorsa geri gelmek o kadar da zor oluyormuş, insanlarla olan deneyimimden sonra daha da net gördüm bunu. sözlük de bir nevi arkadaş aslında, sen içini döküyorsun, o da dinliyor, bazen geri bildirim bile alabiliyorsun. neden tekrar yazmaya karar verdim bilmiyorum ama sanırım artık içimde bazı şeyleri tutamayacak kadar karıştım, karıştırdım.
The Beatles- Hey Jude
hepimizin yaraları vardır. görmezden gelsek de geçmişi her andığımızda gördüğümüz, hissettiğimizi inkar etsek de hep sızlayan... yaralar bizi biz yapıyor derler. ben acıyan yaralarımla, acılarımla, gözyaşlarımla ben olmak istemiyorum. üzülmek istemiyorum. ben artık sadece huzur istiyorum, sakinliğin beni sarmalamasını istiyorum, sessizlik içinde mutlu olmak istiyorum. yaralarımı istemiyorum, yaralarımla büyümeyi ise hiç istemiyorum. varsın küçük kalayım, yeter ki üzmesin artık insanlar beni.
daima çok sevmek, ayrılmamak, hep mutlu olmak.
ezik değil sadık insandır, iphone yokken nokia vardı hatırlatırım gençler, sadık kalın sevin nokianızı.
keşke hepimiz salak olsaydık da daha mutlu, daha inançlı olabilseydik yarınlar için. daha çok güvenseydik yanımızdakine. iyi niyetimiz hiç bitmeseydi de sıra hiç art niyete gelmeseydi. keşke hepimiz salak olsaydık akıllı geçinmek yerine...
kendimi çok 'gibi' hissediyorum sözlük, hani sanki yıllardır hiç dinlenmemişim, hep çabalamışım gibi. insanları hep anlamaya çalışmış ama hiç anlayamamışım gibi. hep çok istemiş ama hiç sahip olamamışım gibi. 'gibi' gibi hissediyorum, hiç 'tam' hissedememişim sanki. o kadar eksik hissediyorum ki... eğer nasıl tamamlanabileceğimi bilseydim hemen tamamlardım kendimi. ne yapmam gerekiyorsa yapar bir an önce kurtulurdum bu 'gibi'lerden, eksiklerden... ben de 'bir' olurdum belki o vakit...
sevgilisi olmayan insan. neden insanları kız/erkek arkadaşları olmadığı için sınıflama gereği duyuyoruz ki? neden birileriyle birlikte olmadıkları için ayırıyoruz? illa birşeyleri olmayan insanları ayıracaksak bu sevgilisi olmayanlar için değil aklı olmayanlar için olmalı. olmalı ki saçma sapan başlıklar açılmasın.
doğrudur.
çok çalıştım deyip 5 alan öğrenciden çok daha sevilesidir. çok daha cana yakındır, çok daha bizdendir. *
çenesi düşük, bitmek bilmeyen bir konuşma aşkıyla yanıp tutuşan muhtemelen sosyal bir meslek grubu içerisinde yer alan insanlardır. sevmek lazım onları. hepimizden çok daha insancıl ve iyi niyetliler. öyle olmasa neden vaktinizi güzel geçirmeniz için sizinle konuşsun ki?
iyi de ne var ki ofsaytı anlayamamakta. oyuncu, karşı takımın kale çizgisine toptan ve karşı takımın oyuncusundan daha yakın olduğunda ofsayt oluyor. uzatmayalım lütfen bu ofsaytı anlayamamayı. anlayamanlara birebir anlatabilirim yeter ki artık kızlar ofsaytı öğrensinler,playstation oynayabilsinler.
Yalnız bir insan sadece yalnızdır.
sıkıldım, hem de çok. yarın sınavım var, notlarım arkadaşta sınav ise 3 te. arkadaşım uzakta,notlar uzakta. ben burda sınav 3 te. ayrıca da dersi geçmem lazım. ama neyse ki yarın 3 e daha çok var...
üşenmek ki ne üşenmek. yok böyle birşey arkadaş. ilişkiye başlamak ve devamını getirmek ne zahmetli iş yahu. sevgili ol, onunla görüş, yarın olsun yine onunla görüş, 2-3 gün sonra yine... durumun hakkında haberdar et, mesaj at, mesaj at, yine mesaj at...ara,konuş,konuş,yine konuş... ilişki=sorumluluk demek. ama biz üşengeçlerin sorumluluğa hiç mi hiç tahammülü yoktur. o yüzden bıraktım üşenmediğim bi vakte denk gelirse o vakit başlarım bi ilişkiye ya da başlayamam sanırım...
tanıdığım tüm insanlardan uzun zamandır arkama bakmadan kaçıyorum. nedenini hala bilmiyorum ama onlarla yeniden bir arada olmak bana cazip gelmiyor. yeni insanlarla tanışsam herşey düzelir belki diyorum ama yeni insanlarla ne yapabilirim ki sorusu takılıyor aklıma. onlar da eskirse ben ne yaparım sorusu daha beter tabi. ama işte ben böyle bir hal içindeyim...
alternatifinin daha güzel olduğunu düşünüyorum
(bkz: çok iyi olduğu için terk etmek)
bakış açısını değiştirmek gerekir bazen * *
(bkz: çok iyi olduğu için terk etmek)
bakış açısını değiştirmek gerekir bazen * *
yalnızlığa alışmak kimine göre acizce bir kaçıştır. fakat uzaktan laf edenler bilmezler ki yalnızlığa alışmak herşeyden çok daha zordur. büyük cesaret ister. gözü kara olmayan yapamaz ve sığınacak bir liman aramaya başlar hemen. oysa cesur olan bizler meydan okuruz insan yığınına. alışırız yalnızlığa, insanlığa alışamadığımız kadar....