Başlıkların anlamsızlığını görünce geri kaçan istektir. Uzun zamandır yoktum buralar inci sözlük e dönüşmüş.

5 yıl önceki cevaplarımdan çok uzak bir hayatım olduğunu düşündüğümde ilerisi için bir tahminde bulunmak anlamsız geliyor ne yazık.

Düzeleceğine dair umudunu yitirdiğin o an.

Hayatta esas olan; sahip olmak istenen bir şeyin, ulaşmak istenen bir hedefinin olması sanırım. Birşeyin güzel olması, iyi hissettirmesi için ya eksik kalması ya da ulaşılamamış olması gerekiyor. Yoksa sana ait olan, arzulamadığın ve elinden asla kayıp gitmeyeceğine inandığın herşeye karşı gün geliyor isteksizleşiyorsun, insan doğası.

Kıymet bilmek için de arzu duymak için de mahrumiyet gerekli. Maalesef insanoğlu yoksunluğu yaşamadan hayatındaki güzelliklerin bile farkında olamıyor.

Gözlemlerim neticesinde bir tarikatın mensubu olanlar özellikle hayatlarının en zor, çözümsüz, ruhsal açıdan tükenmiş ve yalnız hissettikleri dönemlerinde kendilerini bu grupların içinde buluyor. Aidiyet, toplum tarafından kabul görme, farkedilme gibi insanın sosyolojik ihtiyaçlarını sömüren bu tür oluşumlar, maalesef ki geçici tatminler yaşatırken kendi çıkarları doğrultusunda bilinç yıkama faailiyetlerini gerçekleştiriyor.

bir gün biterse diye adamlar inşaat dünyasını sarsan dev projeler yapıp turizmi canlandırmaya çalışıyor. (bkz: dubai)

bandırma'yı önce il ardından büyükşehir son olarak ta başkent yapardım.

geçenlerde markete gittim ve kasada sıramı beklerken önümdeki müşteri bir kaç kutu prezervatif kayganlaştırıcı jel vs gibi şeyler almış sıra bekliyor. elindekilere çok bakmamaya çalıştım ve normal olduğunu geçirdim aklımdan. sonuçta leylekler getirmedi hiç birimizi. buraya kadar herşey normal. marketten çıkıp arkadaşlarımla buluşmak için bir kafeye gittim. sonra farkettim ki yan masada o çocuk oturuyor ve yanında da sevgilisi. kızı görseniz öyle saf ki hani yeşilçam filmlerindeki köyden gelmiş kötü yola düşürülen masum kızın gerçekteki hali. bilmiyor yanındaki çakalın ne planlar ne hazırlıklar yaptığını. aldıklarına şahit olduğumdan mı nedir çocuksa tam bir serseri tam bir nuri alço. işte o an öyle iğrendim ki sözlük. kendi içimde büyük bir savaş verdim kıza işte böyle böyle dememek için. sonra o çift ne yaptı o kız çocuğun gerçek yüzünü öğrendi mi hala merak içerisindeyim. halbuki bana ne kim kiminle sevişirse sevişsin.

deliler gibi özlenebilen bir şehirmiş meğer.

(bkz: balıkesirde deniz var sanmak) *

yanarak ölmek.

makine mühendisliğidir net.

bazı sevinç ve coşku ünlemleri.

misal: "hüüloooooğğğğhh"

yazdıkları hakkında bilgim olmayan ancak nickinden dolayı tobb etü'de * okuduğunu düşündüğüm yazar.

bir zamanlar günlük tutardım sözlük ama şimdi buraya kusuyorum dertlerimi. * kusuruma bakma.

bundan 6 yıl kadar önceydi. birini sevmiştim belki de hayatımda ilk kez gerçekten aşık olmuştum. aşktan da öte takıntı haline gelmişti aslında. herşeyini izler, ne yapsa haberim olurdu. tüm hayatını gizliden gizliye araştırmış adeta tanrılaştırmıştım onu kendi gözümde. herşeyi mükemmeldi konuşması, yürüyüşü hatta nefes alışı bile.

ama sadece platonik bir aşktı benimkisi, karşılığını alamamıştım. hatta varlığımdan bile haberi yoktu. o yerleri gökleri yaratan bir tanrı, bense koskoca evrende bir kum tanesi bile değildim.

tam 1 yıl sonra hayatımda tamamen bir mucize gerçekleşti. evet o körkütük aşık olduğum kişi artık sevgilim olmuştu. öyle bir rüyadaydım ki kelimeler dizilip ciltlerce kitap olsa da anlatamazdı mutluluğumu.

çocuktum o zamanlar, bilemezdim ki. meğer her mutluluğun bir de bedeli varmış. o lambadan çıkan cin öyle acımasızmış ki bir tek dileğini gerçekleştirebilmesi için senden kişiliğini, sana dair olan herşeyini çalması gerekiyormuş, ben bunu yıllar geçince anladım.

yıllar çok acı geçti sözlük. çoğu zaman sarhoştum anlamamıştım ruhuma batan dikenleri. farkına vardığımda ise elim kolum bağlı seyretmiştim ruhumun giderken yanında götürdüklerini, aynı şimdiki gibi. peri masalı çoktan bitmiş oysa, ben geride kalan küçük sevgi kırıntılarıyla avunmayı öğrenmişim.

öyle bir çıkmazın içine sürüklenmişim ki sözlük, çıkış kapılarımın önüne setten duvarlar örülmüş. hangi yana dönsem o anlaşılması zor, korkunç duvarlar.

bu aşkın bilançosu ne mi? biri gurur yoksunu kişiliğini kaybetmiş zavallı acınası bir yaratık, diğeriyse egosu kaf dağında bir canavar. maalesef ikisi de insanlığa zarar. *

düzmek olabilir kanımca.
(bkz: çeyiz düzmek)
(bkz: ev düzmek)

kitapta geçen *hayali bir kasaba. edremit dolaylarında olduğu gibi söylentiler çıksa da bandırma plakalı araçları görmekteyiz dizide.

çok klişe belki ama gerçekten bugün kimseye güvenmemeyi öğrendim. insanlar o kadar nankör ve ikiyüzlü olabiliyorlar ki hayretler içerisinde izliyorum onları.

kendimi ifade edemeyecek kadar güçsüz hissediyorum. tam savunmaya kalkacakken boşver diyorum zaten sadece işine geleni anlayacak, konuştuğuna değmez. bu yüzden hep iç dünyamda sorguluyorum herşeyi. dışarıdan görünenden çok farklı iç dünyam, kimse aslımın farkında değil.

bu içe kapanıklılıkla 3 5 yıla kalmaz ciddi psikolojik sorunlar yaşamaktan çok korkuyorum sözlük. ama hazin sonum bu.

ciddi imla hatası içeren başlık. ha sığır kimdir onu bilemem.