bu sene olacak festivale iki adet biletimin olduğu fakat gidemeyeceğim harika festival.
ilgilenenlere devredeceğim.

ölmeden önce yapmak istediğim şeyler de bu vardır duvara bokumla bir şeyler de yazarak sıçmak, bir de meclis içerisine girip 'siz ne poka yarıyosunuz la' demek.

sözlükten çık git diyeceğim. güzel güzel üniversiteni kazan öyle gel buraya. zamanın çok nasıl olsa.

iyi de kardeşim bu ne yaman çelişki dediğim işgaldir. o yabancı diller de bir güzel boykot ediyoruz adı altında yakıp yıkarak -ki orda okuyanları da sınav haftasında farklı fakültelere gönderiyorlar, berbat olduğu için içerisi- duvarlara soma ya da benzeri bir düşünce adı altında davranmadan ve bunu yazmadan direkt 'pkk' yazarak, farklı fakültelerde 'boykot ediyoruz' adı altında derse girip 'hadi çıkın' demekle eylem olmuyor ne yazık ki. derse tek dersi için gelip giremeyenin küfür edişini mi ararsın, tekrar mike mike girmek zorunda olduğun sınıfında yıkılan camların ceremesini çekmeyi mi, bunun gibi pek çok sorunu mu? kimse kusura bakmasın da başkalarının özgürlüğünü kısıtlayarak kimse özgürlüğü bana savunmasın ayrıca provakatör diye kimlere deniliyormuş bilsin.

not: rektörü bende sevmiyorum .

https://www.facebook.com/...ar/375573242511071?ref=hl

bu da benden geliyor,

'' Bana bir çay pişir. Bırakalım her şey kendi kendine düzene girsin: Yavaş yavaş soyunalım. Bir şey kaybetmek korkusuyla yaşamayalım. Ne olacak endişesine kapılmayalım. Bırakalım zaman her şeyi halletsin. Bu söz bize korkunç gelmesin.

Aynı ırmağa bir kere daha girelim. Acele etme, çay kendi kendine demlenir. Sen gideli neler oldu bak diyerek her şeyi bir çırpıda anlatmayalım: Bu sağlık bozucu davranıştan kaçınalım. Hemen birbirimizi eksiltmeyelim. Dur ıslanmışsın, sana kuru bir şeyler vereyim, deme.Hürriyetime düşkünüm biliyorsun. Nasıl olsa kururum. Günlük yaşantıların küçük koşuşmaları içinde bunalmayalım, nefes nefese kalmayalım. insan kendini kaybediyor sonra.

Oğuz Atay - ” Tehlikeli Oyunlar ”

spor salonuna gitmek.

bıyıkların çıkmış de. ki buna kezban olmayını da kızar ama neyse.

gerçekte olan: kedi sesi
inanılan: bebek sesi

'benim burda ne işim var' veya 'ben burda ne arıyorum' cümleleriyle başlayan dönüm noktalarıdır. her nerde yaşıyor ve yaşatılıyorsanız..

uykusuzluğundan belli
kafanda birikintiler
teker teker döküldüler.

hep söylemek isteyip de söyleyemediğim gerzek değil, gerçek tespit. tayyip tuvalete sıçmak günah dese altına sıçacak halktır.

misafirliğe gelmişsin havası yaratan , her an 'nasılsınız çocuklar nasıl' diyaloğunu şart koşan koltuklardır.

ablamdır . eziktir, dalga geçilmeye de gelemez net.

göt olmuştur.

her şey daha düzenli, daha ''ayıcık'' olmayanından, daha adil, daha daha ahlaklı, herşeyin en pembe en kırmızısından.
bilmem anlatabildim mi ?

bir erkeğin hesap ödeyememe kısmında nasıl utandığını gören kızımız için zor olan durum. öper sarılır sevgilisine, senin paran benim param olur mu hiç diyalogları bile ikisine birbirine bağlar. e tabi kızımızın günümüz kızları gibi bir yere gittiğinde hesabı sevgilisinin önüne sürükleyip küstahça gülmesini beklemiyorsak.

hep düşünmüşümdür %1 kısımdaki ateist ben miyim diye, neyse ki oturuyorum bir yere geçiyor bu yalnızlığım, teşekkürler türkiye.

'' tanrım bu meme neden bende yok, tanrım bu dudak niye bende yok, tanrım bu ..tanrım orda mısın, ben kezban ? '' iç sesinin iğrenç bir süzme eylemiyle gerçekleştiren insancık, kıskançlığını bakışlarına yansıtma ey insan !

ding dong! sonraki istasyon kezban.

sucuk' un içine oturmuş başlıktır.

(bkz: türk erkeklerinin abazanlığı)