başımda ağrısı var gülüşlerinin
en tenha cümlemde izi
razı değilim, kuru bir merhabana
felaketim olur bu sessizlik fazla
ne olur! anla
inceldiğim yerdesin koparma..

Ne çok mucizelere aç insanlarız, haliyle görmemiz gerekenleri hep kaçırıyoruz. Kurana mucize aramak için baka baka kuranı görmez olduk. Savunduğumuz değerlerin şekline hapsolduk, manaya geçemedik, geçemeyiz de.

Bırak son sayfalarını, son cümlesine kadar gizi çözülemeyen bir kitaptır.

insanların eksikliklerini umursamıyor oluşu.

Yalova Üniversitesi.

Müslümanlık, daha genel manada islam dini özünde iki şeyi esas alır.
1)iman
2)erdemli insan
Kuran da Allah birçok defa evrensel olarak insana güzel ahlâkî, iyiliği öğütlemiştir. Keza bu doğrultuda insanın kurtuluşa ereceği vurgulanmıştır. insanlık, kuran ışığında yaşamanın sonucudur. "insanlık mı müslümanlık mı" diye bir soru sormak kuranı okumamak ve anlamamaktan başka birşey değildir.

jose sosadır.

iyi şeyler de olmadı değil.

insanın içsel yaşantısını gayet güzel dahası mükemmel bir anlatımla tahlil eden Sabahattin Ali'nin bir solukta okunan sürükleyici romanıdır. dört, beş aylık zaman zarfında vuku bulan anıların, bir ömürden fazlasına tekabül edebiliceğine vurgu yapan yazarın her sayfada kendine hayran bıraktırdığı eseridir.

sahi kaç şiir eder gözlerin?

Sahi kaç kez sevdi bu bedenler karşılık beklemeden ve kaç kez kırıldı aynı bedenler karşılıksız sevmekten.

murat kekilli- bu akşam ölürüm.

azdan az, çoktan çok gider.

hiç tanımadığın birinin yüzündeki gülümsemenin sebebi olduğun an, aldığın haz.

şiirlerime konu olan güzelliğin, sahibinin sen olduğunu bilmeni isterim.

forvet.

insanlıkı tükenen insanların çığlıkları, sessiz kalan insanların sesini aşmaya başladığı için bu haldeyiz

bi sorun olursa her daim burdayım kardeşim.

Seyrine kapılmışken yağmurun, her defasında kendimi aslında gerçek olmayan yerlerde bulurum. Kimi zaman en sevdiğimin yanında kimi zaman geçmişin ortasında. Yani bir defa beyaz bir defa siyah. Bu denge halihazırda hiç bozulmadı. Gelgelim bu geceye, bu satırları karalarken ben, sessizliğin en kuytu sokağında bulunan siyah renkli, hafif kırık bir kaldırım taşına oturmuş uzun uzun susmaktayım insanlara. Suskunluğumda gizlenmiş çıglıklara kulak veren kimse, anlamıyor, anlatmak istediğimi. Onlar ki belli çerçeveler içerisinde sınırlamışlar algılarını. Ve en büyük korkuları anlamak olmuş diğer insanları. içimde dünden kalan son birkaç parça umudu da sömürdü artık insanlık. Nihayet bana kalan ancak yalnızlık. Nihayet yere düşen her yağmur damlasında kaybolurken bu gece, bu yerde, yaşamak bir ukte olarak kaldı içimde.
- velhasıl kelam, yağmur edebiyata ilhamdır.

her bedende varolan bencilliğin gereksizce dışa vurumudur. karşısındakinin sabır sınırlarını zorlayan tiplerdir.