derya civelekin 2001'de sual dergisinde yayınladığı şiiri.

BU BÖYLE NEREYE KADAR GiDECEK

bu böyle nereye kadar gidecek
kaç şeritli yoldayız ki bize yol vermiyorlar
ne dirençli akıl bizimkisi de
ters yoldan gitmeye diretiyoruz
kime soracağız hangi şehre hangi yoldan gidilir
düz yolda yolumuzu kaybettik
tabelalarda alkol isimleri

karanlıkta mum aramak gibi bizimkisi
kibritler rüzgarla sönüyor
tütünün ateşini güneşte arıyoruz
nereye kadar gidecek bu böyle
bu yol cenneti gösteriyor, girmeyelim
bu güzellik düşünceye ket vuracak,
sevmeyelim
ölene değin çay içelim
çayımızı yüreğimizde demleyelim

bu böyle nereye kadar gidecek
kim söyleyecek nerede olduğumuzu
mutlu olmak bizi öldürecek
düşünmeyelim

kuzu kere de eşeğin vajinası anlamına geliyordu sanırsam.

yanımda durup adres sorduktan sonra teşekkür etmek için dilini kullanmak yerine kornasını kullanan yüce insan. e yanındayım işte, eyvallah desen olurdu. yüzüme bakarak korna çalmak niye?

nasıl yazıldığı bir türlü öğrenilemeyen 'de'dir.

Ölümümü düşünüp de ağlamak saçma geliyor. Sanırım bunu hiçbir zaman yapmayacağım. Ölümüme hiçbir zaman kılıf biçmedim, "şöyle öleceğim, böyle öleceğim" diye. Günün birinde elbet ölünecek ama tasarlanacak bir şey yok. Ölüm hakkında düşündüğüm bir şey varsa, o da, o anki psikolojim ve geriye baktığımda neler gördüğümdür. Geriye bakıp mutlu olabiliyorsam ne mutlu. Geriye bakıp mutsuz ve umutsuz bir yaşam görmüşsem vay halime.

Yaptıklarımdan değil, yapmadıklarımdan pişman olmalıyım. Denemekten zarar gelmez. Bir hatayı bir kere yapmalı, tekrarladığın vakit pişman olmalı ve yaşadığın pişmanlıktan gururunu bir kenara itip, rasyonel düşünceyle ders çıkarmalısın. Lakin her birimiz insanız, kusursuz değiliz. Kusur, insanın tabiatında yaşar. Kusurlu yanlarımızla savaşabilmeliyiz. Bunu ise ancak ve ancak özeleştiri yaparak başarabiliriz. Çaresizlikle barışık bir yaşam sürmek basit ve acıdır. Muvaffakiyetimizi özeleştiri ve iç mücadelemizle sağlamalıyız.

Ne var ki insanın başa çıkamayacağı şeyler vardır; ölüm gibi. Bünyevi ve manevi hastalıklarla tıp yoluyla başa çıkma imkanlarımız vardır fakat ölümün çaresi yok. Ölüm, dünya tabiatının karşımıza çıkardığı en zorlu olaydır. Kıssadan hisse; ağlanacak bir şey varsa o da çaresizliğimizdir.

14 tane alkollü sürücünün işidir o. içip içip direksiyona geçmişlerse demek ki... ya da kedidir o kedi.

insanın aklına kötü şeyler geliyor. sapkın vatandaşlarla karşılaşmaması ümidiyle.

facebooktaki ortak yaşam portalı sayfasının iddiası.

‎-SON DAKIKA- Türkiye Savaşa girdi!
Bazı görgü tanıklarının aktarımına göre TC'ye ait 14 askeri araç Ceylanpınar'dan Suriye Topraklarındaki Serêkaniyê'ye giriş yaptı. 8 Ocaktan beri Türkiye den tahsis edilen iki tankın da Kürtlere ait sivil yerleşim yerlerini bombaladığı gelen bilgiler arasında

the rock.

yazar ve şair olma eğilimindeki genç insandır kendileri. şu blogda yazdıklarıyla gurur duyuyorlar. pek de fena değil aslında.

http://allahallahallahallah.blogspot.com/

adamlık boyla olsaydı türkiyede adam kalmazdı.

ütopya.

şarap akan ırmağa beyaz donla atlamak.

genelde faşist kafaların açtığı başlıklardır. ben de bu oyunun bir parçası oldum şimdi.

akp dahil oy verilecek parti yoktur. oy vermek de gerekmez. vermeyin arkadaşım. bence verilmemeli.

şarap akan ırmaklar kenarına kaçak gecekondu yapmak.

kontrgerillaya yapılıyorsa gerillaya neden yapılmasın diye düşündürüyor.

bukowski'nin herkese önerdiğim kitabı.

para para para. tek kelime ile kapitalizm.

erdoğan emirin tew veyvike kadar güzel bir şarkısı.