''Kuşkusuz sizler sevesiniz diye yazar yaptık onu''

Cümlesinde geçen O'dur. Yani kendi hayatimda figuranim

Dünümüz ve yarınımız kızlarında da olan göt kalkıklığıdır.

(bkz: yakari)

Yaşlandık azizim.

Her olaya yakın olan ekip otosudur.

Arkadaş o araçta bir bokluk var.

54 yaşından sonra adındaki Mustafa'yı çıkartan, Kemal'i kale anlamına gelen Kamâl ile değiştirmiş ve adını resmen Kamâl ATATÜRK yapan komutan, devlet adamıdır.

"Misak-ı Milli hudutları dışında Türk unsuru kabul etmiyoruz" diyen bir Milli Şef(!)in zamanında olan katliamdır.

daha düne kadar 20 yaşında gencecik Türk askerini kalleşce şehit edip, şimdi o gençlerden yardım medet uman, " asker bize yardım etmiy,devlet bize bahmiy" diyen şeref fakirlerinin içinde bulunduğu güruhtur.

30 sene sonra yürüme yetisini kaybettiyseniz eğer, keşke ölseydim dedirten engeldir.

Akıllara hain evlat ökkeş çizgi karakterini getiren beyanattır.

http://galeri.uludagsozlu...C4%9Fu-ger%C3%A7e%C4%9Fi/

havada uçan avrat.

Diyarbakır. *

Ne yapacağını bilememe hissiyatının verdiği mutsuzluk.

tercih meselesidir.

(bkz: hele bir sor sikimizde mi)

valla helal olsun, her daim en ufak olayda Atatürkçüyüz, vatan millet Sakarya nidalarıyla ellerinde Türk bayraklarıyla ortalarda gezen aşırı vatansever(!) izmir halkının belediye başkanına izmir fuarı sebebiyle kendini onur konuğu olarak davet ettirdin ya helal olsun. **

(bkz: haydi çocuklar uykuya)

(bkz: kaydırma yapmış abisssii)

Hangi şehirden olduğumu sorup, ona göre buluşabileceğimizi beyan etmiş yazar, korktum... Sapıksa demek ki.

- nörüyon la gobel?

diyaloğunu sık sık yaparlar, saat kulesinin çevresinde gezmekten zevk alırlar.

Bir çoğunun ismi Ali, Abidin, Ali Haydar, Haydar, Bektaş, Cafer, Can, Cem'dir.

Hürriyet gazetesi yazarı Ahmet Hakan tamda bu başlığa uygun bir köşe yazısında bulunmuştur.

Kobani'ye gitmek bir akraba müdafaasıdır, başlığı altındadır yazısı.

--Alıntı--
Kobani'ye gitmek bir akraba müdafaasıdır
AÇ da haritaya bir bak:
Kobani dediğin yer Fizan'da falan değildir.


Urfa var ya Urfa...
işte o Urfa'nın kazası Suruç'un bir mahallesidir Kobani.
Suruç'tan yüz adım atsan...
Bir de bakmışsın ki Kobani'desin.


-Suruç'un evleri ile Kobani'nin evleri sırt sırtadır.
-Suruç'tan bağırsan Kobani'den duyulur.
-Suruç ile Kobani akrabadır: Amca oğullarını, dayı kızlarını Berlin Duvarı gibi bir duvar bile değil, sadece bir tel örgü ayırır.
-Suruç'ta pişen yemek Kobani'de yenir.
-Kobani'de demlenen çay, Suruç'ta içilir.


Velhasıl Suruç ile Kobani arasında zerre kadar bir uzaklık yoktur.
Ne maddi olarak, ne manevi olarak...


Şimdi elini vicdanına koy da cevap ver:
Eli kanlı bir sapık çete, iki metre ötende akrabalarını öldürürken...
-Yerden taşı kaptığın gibi koşup gitmez misin yardıma?
-Sınır mınır dinlemeden atmaz mısın kendini oraya?
-"Gün namus günüdür" diye şöyle bir yekinmez misin?
-Sağına soluna bakmadan can havliyle atılmaz mısın akrabaların mahallesine?
-"Haksızlığa elinle müdahale etme" imkânını sonuna kadar zorlamaz mısın?
-Silahın yoksa bile tırnaklarını sokmaz mısın devreye?

"Nasıl olur da Kürt gençleri Kobani'ye savaşmaya gider" diye "bik bik" yapanlara hatırlatırım:
Kobani'ye savaşmaya gitmek...
Polisin, otoritenin, güvenliğin kalmadığı bir yerde...
Hiçbir tereddüt göstermeden ve hiçbir şeyi umursamadan...
Yan binadaki komşuya ya da karşı mahalledeki akrabaya yardıma koşma refleksi göstermekten başka bir şey değildir.

--Alıntı--

Cemal Süreya ' nın Onlar için Minibüs Şarkısı dizelerinde en güzel anlattığıdır.

--spoiler--
Ulusçudurlar bunun kanıtı olarak viskiyi kâseyle içerler
Ama batılıdırlar da lahmacuna havyar sürecek kadar,
--spoiler--