Söylemek istediklerim daha önce kendi kalemimden kağıda dökülmüştü. Uğraşıp kulağıma da duyurdum. içimdekilerin hepsini şu linke bıraktığım başlıktır.

https://youtu.be/HeR9o5DhsCU

görsel

Bir kadın var uzaklarda.
Aslında hemen ciğerlerimin solunda,
Ama ben o kadın için kayıplardayım.
Hala ona çıkabilecek yolların kapılarındayım.
Saç telini cüzdanıma koyduğum banktayım.
Ey insanlar, bakmayın güldüğüme,
Ben kendi içimde dört mevsim ağlamaklıyım.
Bi kadın var uzaklarda.
Bir kadın var gökyüzünü gözlerine sığdırdığım.
Dalgalarını üzerime üzerime savururken, hala kıyılarına sığındığım.
Saçlarına sağanak sağanak yağdığım,
Korktuğum zamanlarda omzunu sığınağım yaptığım bir kadın, uzaklarda, çok uzaklarda.
Bir kadın var uzaklarda
Nev’i şahsına münhasır.
Hele özlemi yok mu ? Adeta bir devre muhasır.
ihtiraslı bu yürek, bitmeyecek belki bu sevda faslı ama,
iltimas tanımasa da bir daha, adını sayıklayacak fısır fısır.
Bir kadın var uzaklarda
Huzuru saçlarında saklanır.
Ben “sevdam” dedikçe, saçları omzuma biraz daha yaslanır.
Bu ruh sensiz bir günde bin gün yaşlanır.
Ama bilmez ki yanımda olmasa bile sevdası bana yetecek bin asır.
Ve sen kadın, gelmezsin ki, tekrar gözlerinden gözlerime manzara yansısın..
-Burak KARAÇAM.

Bu birlikte son şiirimiz.
Sen gideli çok oldu, artık yolluyorum hayalini de yanına.
Artık bunca zaman ihmal ettiğim kendimleyim.
Bu son şiirimiz.
Sende herkesleştin,
Herkes gibi sende yalnızlıkla başbaşa bıraktın.
Ben yanında olma hayallerine kapıldıkça, sen bir adım daha uzaklaştın.
Ben gözyaşlarımla sana sığındıkça, sen de herkes gibi aşkı kapıya attın.
Artık bu son şiirimiz.
Bu sana son iç çekişim.
Yüreğimi de sana veda etmeye ikna edişim.
Bu son şiirimiz.
Gözlerine bu kelimelerle son bakışım.
Bu sana son aldanışım diyemem,
Çok geride kaldı çünkü sözlerine inanmışlığım.
Bu sana son yanışım,
içimdeki ateşi söndürmeye çalışmaktan yorulan gökyüzünün son yağışı.
Benim de gökyüzüne, gökyüzüyle son ağlayışım.
Bu son şiirimiz.
Sana bu son gelişim.
Son diye diye bir türlü sona gelemeyişim.
Bu son şiirimiz.
Bu sana son gülüşüm.
Sensiz günlerdeki son ölüşüm.
Aslında bu şiir, seni unuttuğumdaki ilk gülüşüm.
Ama yokluğundan bana kalan bu şiir, son gömülüşüm.
Bu son şiirimiz.
Resmine son bakışım,
Yüreğine dokunan son yazım.
Biçâre halimin son yazılışı.
Beni son kez sensiz bırakışın.
Bu son şiirimiz.
Bu seni son unutuşum.
Yüreğimin her gece gördüğü kabusların sonuncusu.
Ve bu aşka dair dizelerin dizlerinde daldığı sonsuzluk uykusu.
Artık bu son şiirimiz.
Bunca zaman şiirlerimin sokaklarında yaşadığın esaretin son günü.
Yine de mutlu yaşa, başka şiirlerde tad ölümü,
Çünkü benim şiirlerimde, senin ölümsüzlüğün yazılı.
-Burak KARAÇAM - Bir Veda Bile Etmeden.
(YouTube da bu şiirimi yine benim seslendirdiğim klibim yayındadır. Beklerim.)

Bir manzara eşliğinde olan ise eğer, tek hayalimdir. Eşsiz manzara, biraz kitap, ve bol bol kendim, düşüncelerim. Çünkü kalabalıklar arasında yalnızlık en kötüsü.

“Uğruna dünyayı ateşe verdim,
Sigaramı da senin alevinden yaktım.
Ben başkasına benzemem gülüm derdim ya ;
Sana da aha böyle çaktım. ”

görsel
Alınmış denenmiş, gözlerindeki gülüş tespit edilmiştir. Tavsiye edilir.

"Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor" demiş Özdemir Asaf.
Öyle sahi.
Düşünsene sende gördüğümü görse bir kişi ne olur ?
Önce gören o gözleri yerlerinden ederim.
Sonrasında belki mapus damlarına düşerim. Belki günlerce belki aylarca aç, susuz, en kötüsü sensiz kalırım.
Ama yinede ayırmam seni yanımdan, yöremden, eksik etmem nefesimden.
Sanıyor musun ki düşüyorsun dilimden ? Yanılıyorsun sevgilim.
Eksik olmazken damlaların kalbimdeki denizinden, yüreğinden konuşan bu adam, eksik eder mi seni kelimelerinden ?
Yüreğimdeki denizin, bir okyanuşmuşçasına yansır gözlerime.
Bana bak derim, çenene koyar ellerimi, kaldırır başını, gözlerini gözlerime kilitlerim sonrasında. O okyanus boğmaz güzelliğini, aksine yüzeyde, gözlerimde tutar seni.
Soruyorum şimdi, sever misin gözlerimi ?
Bana baktığın anda, mutluluğu yüzümdeki mimiklere yansıyan yüreğimde olmayı tercih eder misin herşeye ?
Var mısın, bize karşı olan herşeyi yerle bir etmeye ?
ismimi gönlünün en nadide köşesine kazımaya, bir ömür gözlerimi gözlerinde taşımaya söz verir misin ?
Ben söz veriyorum ; ismini yüreğime kazımaya, aşkla bakan gözlerini gözlerimde yaşatmaya sevgilim.
Senden başkasını gözlerimdeki okyanusun kıyısında boğmaya yemin ederim Meleğim.
Ellerin ellerimde, gözlerin gözlerimde, ismim yüreğinde, nefesim teninde kalsın sevdiceğim.

Yazdıklarını görünce mutluluğa bürünmekti aşk belkide.
Ve yüreğini sevdanın en güzel haliyle sarıp,üşümesine izin vermeden sıcacık tutmaktı.
Ona şiirler yazıp kendi içinden okumaktı,
Kıymetini bilmesini sağlamaktı.
Anladığın an o değeri, o cümlelerin kıymetini
O ince dizeleri dudaklarımdan yüreğine bırakmaktı.
Belki seni şiirlere anlatmaktı aşk,
O güzelliğini en güzel şiirlerin en güzel dizelerine yazmaktı.
Her dakika özlemek,
Ve geldiğin an sımsıkı sarılmaktı belki.
Belki de kıskançlıktan deli olmaktı, deli gibi kıskanmaktı,
Sinirlenince şehri yakmak,
Ama bir bakışına,bir sözüne yeniden yanmaktı.
Sarıldığında yatışmak,
Güldüğünde huzur bulmaktı.
Bir okyanusta kaybolmak,
Ama o okyanusu da bırakmamaktı.
Sana kör kütük sarhoş olmaktı işte aşk.
-BK.

Yanımdayken Gözlerinin içi gülmüştü,
Gittin, içimdeki çocuk ölmüştü.

Bu gece tam 12 dakika önce yaşadığım an. Onca 'seni seviyorum'lar, onca güzel anının atılan tek bir tweetle bile değersiz kılınması. Can yakıyor.

"düşene tekme atan o insan kayıpları."

https://www.youtube.com/watch?v=WDE_HZWoGDg

dün gecedir. hala zoruma gidişler, aklıma geldikçe gözlerimi dolduran cümlelerindir. çabalamayışların, öylece bi anda bu kadar basit şekilde herşeyi her yerden silip, bana gitti diyişlerindir. yaptıklarını görmeyişlerin, yaptığıma suç diyişindir. her sabah tam 6.30 da arayıp uyandırışlarım, korktuğun o sokağın başından seni alışlarımdır. yazdığım dizeleri boşa çıkarışların, kendin yüzünden sevdanı geride bırakışlarımdır.

yağmurları sevdiğimden sana olan aşkım, (bkz: yağmur saçlı kadın) diyişlerim.

ne diye başlasam.
ya da hangisinden başlasam hangisini istersin ?
beni şakayla karışık öldürmelerini mi yazıyım buraya, yoksa bana yalan söyelişini mi ? yoksa eski sevgilinin 14 şubat gecesi mesaj attıktan sonra ben onu okumadan silişini mi, yahut bana herşeyi bilmek zorunda diyişlerini alttan aldıktan sonra ben sana bu cümleyi kurduğunda naparsan yap umrumda değil diyişini mi ? o gece tek bir mesaj dahi atmayıp aramayıp sormayıp, yine o gece hesaplarından ismimi, resimlerimizi kaldırmanı mı anlatayım sana bu gece? bugün bana ilk sigaramı yaktırdığını söylesem senin için yanmaz mı ? kül olmaz mısın o zehirden derin bi nefes aldığımda hiç mi sızlamaz vicdanın ? sevgiline, sana değer veren narin davranan bu güzel yürekli adama ben davranışlarını sevmiyorum ben sert erkelerden hoşlanıyorum diyişini anlatsam o cümlelerin hepsini aktarsam buraya benimle beraber kaç kişi yakar ? ve ben bu söze rağmen seni sevdiğimi bırakmadığımı söylesem kaçının gözyaşı söndürür sigarasını ? beni saymadığın zamanlardan daha saymadığım neler var.. çok cümlelerin var, çok kalp kırıklıklarım var. çok bağırışların, çok kıskanışlarım var. artık yüreğimde sevdan gözlerin kokun değilde ; yakıp yakıp yine söndürdüğüm sigaralarım, günümü geceye çeviren hayal kırıklıklarım, ve toparlayamadığım ciğerlerimdeki nefesi kesen parçaların var. senden çok bıraktığın acın var, acınacak durumda oluşlarım var. bunlara rağmen beni suçlayışların,benimde bu paragrafları gözyaşlarıyla bırakışlarım var be kadın.

konu senken, kafam trilyon.

kandırılmak çok kolay. iki kelimeye bakıyor kanmak.
kanamak çok farklı yanındayken canından can gitmesi, kokusunda sarhoş olduğun insanın ayıldığında sarhoştum hatırlamıyorum demesi gibi, sana ilk sigaranı yaktırması mesela kana kana kanamak olur. bu gece kanamaya kanamıyorum.

Moral "bozulur", düzeltebilirsin.
Güvense "kırılır" toparlayamazsın
yapıştırmaya çalışırken ciğerlerini kesersin, yüreğini parçalarsın.

sonsuzluğun başlangıcıdır. evveliyatın sonu, ebediyet yolunun en başıdır.
kimi zaman canımızı vermeden keşke canımızı versek dediğimiz durumdur.
bir erkeğin gözyaşıdır kimi zaman, ve bir kadının kesilen saç telleridir, o saç tellerinde paramparça olmuş yüreğin, gizlenmiş şiirlerin, ve ağlayan dizelerin dile gelişidir kimi zaman da ölüm.

Git-me.