bugün

türkçesi 'allahın gölgesi' dir. osmanlının son zamanlarında kurtuluşu hilafette arayan padişahların kendilerine layık gördüğü sıfattır. *
islam'ın mantığıyla bir türlü bağdaştıramadığım bir sıfat. hani herkes kuldu?

ya herkes allah'ın gölgesidir dersin ki bu da tasavvufu çağrıştırır, ya da halifeye bu tür bir sıfat vermezsin, olur biter. halife kendini allah'ın gölgesi sayarsa, kendini yarı tanrı ilan eden romalıdan ne farkı kalır?
(bkz: kalıtsal monarşi/#22001603)

alternatif tanımım ise (bkz: şirk)
çünkü yeryüzünde allah'ın gölgesi olunduğu iddiası çok açık bir biçimde şirktir.
allah'ın gölgesi demektir. türk padişahlarının kendisine layık gördüğü ünvandır. kimilerine göre şirk olarak anılsa da, esasında türklerdeki islam anlayışının araplardakine denk olamayışına işarettir. zira türkler müslüman olsalar da tengricilikten kalma zihniyeti bir türlü terk edemediler. bilge kağan nasıl ki "ben tanrı gibi gökte oldum" diyorsa, osmanlı padişahları da "ben allah'ın gölgesiyim" demeyi kendine hak görüyordu.
© copyright 2005 - 2026