yozgat

gobel lafının çok kullanıldığı şehirdir.

kelimenin patenti çorumlulara ait imiş.

hayatta her insanın bir kere görmesi gereken, o insanlarla yerinde görüşme fırsatını yakalayabileceği güzide orta anadolu şehridir (ki böylece önyargılardan kurtulma fırsatı elde edebileceği) bozkır mantığıdan dolayı pek gelişememiştir.

türkiye'nin ortasında bulunan, ankara'ya 3 saat, kayseriye 2 saat mesafede olmasına rağmen gelişemeyen bir şehirdir. dışa göç vermekte ilk sıraları zorlayan şehrimizdir.
Türkiye'nin ilk milli parkının (çamlık milli parkı) bulunduğu, muhafazakar ve milliyetçi insanların yetiştiği sicili en temiz illerden birisidir.

YOZGAT
Saat Kulesi, Yozgat Camligi Ulusal Parki, Kerkenez Harabeleri (Keykavus Kalesi), Akdag
Ormanlari, Arabasi,Testi ve Tandir Kebabi, Madimak, Ceska Kalesi, Turkiyenin Ilk Dunyanin 3. Milli Parki Camlik ile meşhurdur.

birakın şehrin en işlek yerlerini parklarını sokak aralarında dahi dahi kızlarla yiyişemeyeceğiniz şehirdir.

iyi insanları olabilir ama istisnalar kaideyi bozmaz.

bana sabah sabah "memleketlerini kötü tanıtabilmek için çok mu uğraşıyorlar acaba? diye sordurtan insanların bulunduğu şehir.

yozgat bir kar kentidir,
sürmeli bir türküdür,
serttir soğuktur küçüktür.
iki dağın dudağına kısılmış
incecik bir sudur
içinde zamandan başka herşeyin aktığı...
güneşi bir nazlı konuktur yazlar içinde.
ömrü çiçeklerin rengi kadardır.
ağaçları çatılardan yüksek,
avluları evlerinden geniş
bir rüzgar kentidir yozgat.
çam kokuları ve bıçkın delikanlıları ile
yıllardır kesilmeden esen
yoksullukla düşlerin içiçe büyüdüğü
dar sokaklar eğri evler boyunca..
kadını bir eski zaman resmidir
işin ve konuşmanın tutkun aynasında
erkeği odalar dolusu ağırlık...
duruldukça kendini bulan sular gibi
çocukları büyüdükçe büyüklere benzediği
bir taşra kentidir yozgat
zor inanıp güç değişen...
durur zamanın alnında donuk
bir basma entarinin eteğinde
soluk,eski desenler gibi...
günler içinde birgün
dokundu parmakları hayatın
ufkumun bunalan perdesine...
fırınları sinemaları minareleriyle
hareket ülkesi bir kent simgesi olarak
yozgat,girdi ömrüme...

şeklinde mükemmel bir şükrü erbaş şiirine konu olan, hele hele ''erkeği odalar dolusu ağırlık...'' dizesiyle vücutta bir titremeye sebebiyet veren nazlım memleket/memleketim.evet küçüktür.evet asidir haddinden fazla.hatta uzaktan durulup bakıldığında yaşanılmayası görünür.ahh yozgat...bilmiyor...seni kimseler bilmiyor...

ömer cabbar ağa koyun sürüleri olan ve çapanoğlu'nun atası olan bir zattır. bir gün yanına gelen bir misafir ondan içmek için süt ister. o da hemen sağıp ikram eder. misafir "yozuna yoz katılsın, memleketinin adı yoz-kat olsun." diyerek mukabelede bulunur. bu sözü söyleyen misafir hızır aleyhisselamdır. böylece ilin adı yozgat olur.

tandır kebabı meşhur olan il

güzide memleket sevilen insanların yaşadığı... * çok sevilesi il. 'bu işin altın da bir çapanoğlu yatıyor'deyişini türçemize kazandıran, arapaşı denilen nefis bir yöresel yemeğe ve dünya mutfağıda ne oluyormus dedirtecek denli zengin bir mutfak kültürüne sahip yer. *

(bkz: yozgat yöresi türküleri)

türkiyenin en yobaz kentidir.

plakası 66 olan sivas'a komşu güzel bir şehir.

her taşın altından bi çapanoğlunun çıktığı kara parçası.

ilkokul yıllarımın geçtiği güzide şehir,
lise caddesi hala zihnimde tazedir.

dort bir yanı dağlarla kaplı olup sehrin tek ağaclık yeri yozgatlıların pek bir ovundugu camlıktır ki eğer burayı bir karadenizli gorseydi camlık yerine hangi kelimeyi uygun gorurdu tam kestiremiyorum.

ayrıca yozgatlı vatandaslarımızın konu oldugu bir deyiş vardır, o da su sekildedir;
ye tatlıyı *zik yozgatlıyı.

tabi yozgatlı bos durur mu, hemmen cevabını hazırlamıslar;
yumul tatlıya *domal yozgatlıya.

yiğidin harman olduğu diyar.

plaka numarası 66 olan ilimiz.

(bkz: çorum çankırı yozgat üçgeni)

Cumhuriyet doneminde Anadoluda cıkan en büyük isyanın baslangıç yeri (bkz: capanoglu)