ya umutlarda biterse

Geri dönmeyeceğini bile bile beklemek çok koyuyo,
gecmiyo zaman, dolmuyo yerin.
icimde bi bosluk var sanki,
hep yanımdaydın hani, herşey seninle güzeldiya..
hicbirşey sensiz çekilmiyo şimdi.
eskiden yasama sevgim vardı,
seviyordum hayatı, çünkü sen vardın..
şimdi yoksun hatıraların var!
gectigim, baktıgım heryerde anın var!
duydugum isittiğim her sözde sen varsın!
hayalinle yasamak öyle koyuyo ki,
olmayacak birseyi olacakmış gibi yaşamak!
yetim bir çocuğun hep babasını beklemesi gibi..
çizdigi resimde bile babasının olması gibi..
inanmak istemez babasının olmadıgına.
çünkü! hayalleri daha gercektir gerceklerden..
çünkü! onu yasatan hayalidir zaten!
eninde sonunda anlayacaktr gercekleri,
ama kurdugu hayaller icin cok gec olacaktır.
aslında hayal kurmak kurmamaktan daha iyidir,
çünkü her insan hayali için yaşar..
peki ya birgun o hayallerde biterse..
o zaman insan ne için yaşar?

işte o zaman insan bitmiş demektir. yaşamanın bir anlamı yoktur.

Bir yerimize sokarız artık o umutları tek tek.