wearing the inside out

pink floyd un division bell albümünden bir parça. sözleri..

"from morning to night i stayed out of sight
didn't recognise i'd become
no more than alive i'd barely survive
in a word... overrun

won't hear a sound (he's curled into the corner)
from my mouth (but still the screen is flickering)
i've spent too long (with and endless stream of garbage to)
on the inside out (... curse the place)
my skin is cold (in a sea of random images)
to the human touch (the self-destructing animal)
this bleeding heart's (waiting for the waves to break)
not beating much

i murmured a vow of silence and now
i don't even hear when i think aloud
extinguished by light i turn on the night
wear its darkness with an empty smile

i'm creeping back to life
my nervous system all awry
i'm wearing the inside out

look at him now
he's paler somehow
but he's coming round
he's starting to choke
it's been so long since he spoke
well he can have the words right from my mouth

and with these words i can see
clear through the clouds that covered me
just give it time then speak my name
now we can hear ourselves again

i'm holding out (he's standing on the threshold)
for the day (caught in fiery anger)
when all the clouds (and hurled into the furnace he'll)
have blown away (... curse the place)
i'm with you now (he's torn in all directions)
can speak your name (and still the screen is flickering)
now we can hear (waiting for the flames to break)
ourselves again"

"i'm with you now (he's torn in all directions)
can speak your name (and still the screen is flickering)
now we can hear (waiting for the flames to break)
ourselves again"

division bell'in en iyilerindendir.

diğeri için, (bkz: high hopes)

Rick Wright'ın seslendirmesiyle daha başında, beni benden almış, the division bell'in harika şarkılarından biri.

saksafonun görüntüsünden olduğu kadar sesinden de tiksinen, buna ek olarak zenci gırtlağı denen şeyden nefret eden bir kimse olarak pek sevdiğim şarkı.

ama o üçüne -david/rick/nick- diyeceklerim var, küfredecem zor tutuyorum kendimi şu an, lan roger grubu bırakmış gitmiş konsept konsept albümlerini yapıyor, siz kalmışsınız -artık- üç yaşlı adam, ne boka iki albümü de saksafon-zenci gırtlağı ile doldurdunuz? amına koyim hani meddle zamanı tadını yakalamayı düşünmüştünüz, ne yaptınız lan? bari düzgün dağılsaydınız, ühüh -diye düşündüren albüm, şarkı, albümler. dark side of the moon'da bile ben zor dayanıyorum zenci zenci gırtlaklara, düdükler iki sikik pink floyd albümünü hep bunlarla doldurdular. neyse ki rick'i de sesini de "çoak" severim, şarkıyı saksafonsuz ve zenci gırtlaksız yerlerini manuel olarak atlaya atlaya dinliyorum, kuşa dönüyor tabii, daha kötüsü yorucu oluyor.

lan mesela iyice bakalım, bu zenci bokunu bu herifler roger hala grupta iken, the final cut zamanında da yediler. ben orada not now john'u seviyorum, ama zenci gırtlaksız bayılırdım ona bak. bence eğer işin içine bu kadınlar -gırtlak sahipleri- girmemiş olsaydı, şu an hala albüm çıkarıyor olurlardı. gül gibi şarkılar aslında hepsi lan. yazık.

olamaz.. olmamalıydı bu!

https://www.youtube.com/watch?v=mlTPBCGPYLY
böyle bir şey olabilir mi? nasıl insanlarsınız siz?