vapurda cay icmek

50 kuruşa yapılan bi hoşluktur.bazen tahta masa sandalyelere oturursun bazen de üst açıkta boğaza bakarak höpürdeterek içilir.

feribotta çay içmek ise eğer yaptığınız, berbat bir çaya birbuçuk lira vermeyi göze almışsınız demektir. içmeyin, ağzınızın tadını bozmayın derim ben, özellikle de eskisihar-yalova feribotlarında.

bardakların iyi yıkanmadığını düşünerek, çay içerken katık olarak da kafayı yemek.

hele geceyse ve yalnız yolculuk yapıyorsanız mevsim yazsa rüzgar soğuk esmiyorsa tadından yenmeyecek olaydır.

vapurda çay içmek çok güzel bir duygudur. bu duyguyu da vapura binenler yaşar. vapur denizde yüzdüğü için ankara'da, diyarbakır'da, hatta konya'da yaşayanlar vapurda çay içmenin zevkini bilemez. onlar anca çay içmenin zevkini bilir. vapurda çay içerken dışarda oturmaya dikkat edilmelidir. dışarda oturunca vapur püfür püfür eser. çay çabuk soğur. bu yüzden içeriye geçilmelidir. ilk çay içtikten sonra istenilirse garsondan rica edlip ikinci çay içilebilir. ve zevkin doruklarına çıkılabilir. kötü havalarda vapurlar çalışmaz. o yüzden otobüsler tercih edilir. ama otobüslerde çay içmek yasaktır. şoförle konuşmak da yasaktır. ama otobüs durduktan sonra şoförle konuşulabilir. onlar da insandır.

çayda biriken kısıtlı zamanı "süzülürken yudumlamak" eylemidir. avuç içindeki ince belli hacmi kavrayan bir bilek hareketi ile yüzünüzde rüzgarlar gezdirmek, saçlarınızı rüzgara satmak, yazık ve yakın tüm zamanlardan keyf-i sukutlar peydahlamak...

bir boğaz vapurunda boğazında düğümlenen "benim ne çok susacaklarım varmış meğer" melankolisi ile düşsel bir düzüşüm yaşamak sonrası biriken yitiklik hissi...

(vapur marmarada mı yoksa yüzümüzde mi süzülür)

çay bitti...

Rızık yemektir billahi.10 liraya ilk çay içtim, hayatımın hatası.