utaniyorum

evet utanıyorum. çünkü ihmal sonucu rögarda hayatını kaybeden minik yavrunun ailesinden sonra, emniyet önlemi alınmayan yürüyen merdivenlerden düşerek yaşamını yitiren minik yavrunun da ailesi nedendir bilinmez şikayetini geri aldı. insan hayatının öneminden dem vurmak kimsenin haddi değil, ancak sorulmadan da geçilemiyor, '' insan evladını hiç satar mı?, hele evladının cesedini hiç satar mı? ''. ulan değil kıçıkırık bir ev sarayları bağışlasalar kaç yazar, git mahkemene, ara çatır çutur hakkını, rahat yatsın meleğin mezarında. evet utanıyorum, çünkü asla oyunu kuralına göre oynayamayacağım, asla benim için önemli olanları paraya satmayı öğrenemeyeceğim.

"17 aylık bebeğe tecavüz" haberini okuduktan sonra insan bünyesinde baş gösteren tedavisinin sadece piskoljik yollardan yapılabildiği,kusmaya kadar ilerleyen rahatsızlıklar sonucu ortaya çıkan duygu birikimi.
(bkz: insanlıktan utanmak)

bu entryi gördükten sonra içine düşülen durumdur. hele ocak ayından beri fark edilmediği yahut aldırılmadığı düşünülürse. birinin diğerinden farkı yok bence. ocak ayından beri buradaymış. ilgililere selam ederim.

başlık: mum söndü

"kürtlerin yaptığı olaydır. son zamanlardaki sakat bebekler bu olay yüzündendir.

aile 12-13 kişi oturuyor. mum yakıyor. sonra birbirini kesiyorlar çakal çakal. mum sönüyor. sonra 12-13 kişi birbirini bir güzel siki-öhö öhöm seviyor"

bu ...'ı yazan güzide yazarımız da nahil (#1140162).

(bkz: utan utan)

1984 yapımı ferdi tayfur filmi. ferdi tayfur ve nilgün akçaoğlu mutlu bir karıkocadır, bir de oğulları vardır, mutlu çekirdek aile tablosu yani. bunlar o zamanın lüks bir tatil köyüne giderler. felaket burada başlar zaten, aynı tatil köyünde nilgün'e eskiden beri aşık ve feci halde sapık bir adam da kalmaktadır. birgün, kadının kocası ve oğlu yokken kaldıkları odaya dalar, oracıkta tecavüz ediverir. sonra hayat kadına zehir olur,kocasına söyleyemeyez, içine atar bu felaketi. bunlar evlerine dönünce de durum değişmez.kadın hayatını karartan adamdan intikam almak için plan yapar, öldürecektir hergeleyi! arar bunu telefonla, randevu ayarlar *. adam pür heves kabul eder tabii. tesadüf bu ya, bu konuşmayı koca da dinlemiş, kadının hayatında başka biri olduğundan şüphelenmiştir. buluşulacak mekana o da gidiverir. olaylar gelişir... devamı için izleyiniz. her şeyi yazardan beklemeyiniz. parmak ulan bu, tahta değil ya, etten kemikten, yoruluyor haliyle.

düşüncelerimi toparlayıp yazıp yazmama konusunda karar verme aşamasına geldikten sonra, hangi başlığa yazacağımı düşündüm;

(bkz: 1 ocak 2009 ankara doğalgaz faciası)
(bkz: ölen 7 gence acımayan vakit okuyucusu)
(bkz: ölen 7 gencin evinde esrar bulunması)
(bkz: ölen 7 kişi ile toplumsal çöküş)
(bkz: uf be gençler hızlı kemalist çıktı)

hayır bunların hiçbiri olmamalı. bu başlıkların hiçbiri içimdeki nefreti ve kızgınlığı dile getiremeyecekti. neler oluyor, nasıl bir ülkede yaşıyoruz, bu nasıl bir mantıktır çözemiyorum. ölen gencecik insanların üzerinden rant sağlamaya çalışan ve hatta siyaset yapmaya kalkan yöneticileri mi, beyni yıkanmış, iğrenç düşüncelerle dolu yurdum insanını mı anlatayım size? hepsi hakkında onlarca şey söylendi, yazıldı zaten. söyleyeceğim şeyler sizinkilerden bir eksik ya da bir fazla neye yarar? şu durumda söyleyeceğim tek cümle bu: utanıyorum!

bu düşüncelere sahip insanları görmekten, bu insanlar tarafından yönetilmekten u-ta-nı-yo-rum!

yazıklar olsun!

ölenlere allah'tan rahmet, ailelerine çok, çok büyük sabır dilemekten başka bir şey gelmiyor elimden. zira hem çocuklarını kaybedip hem de onların cenazelerini savunmak zorunda bırakılmak ekstra sabır gerektiriyor. allah yardımcıları olsun.

evet utanıyorum.çünkü insanların açlık ve susuzlukla yaşadığı güçlünün zayıfı ezdiği ve el kadar çocuklara tecavüz eden insanlarla dolu bi dünyada yaşıyorum.

bazı yazarlar dikkat çekmek uğruna, popülarite uğruna masum insanların ölümlerinden polemik yaratmaya çalıştıkları için, belki de ölen 7 gencin ailelerinin, arkadaşlarının yazdıklarını okuduklarında neler hissettiklerini fark edemedikleri için insanlığımdan utanıyorum!

inşallah aynı duruma düşersiniz demek istiyorum ama diyemiyorum.