utaniyorum

düşüncelerimi toparlayıp yazıp yazmama konusunda karar verme aşamasına geldikten sonra, hangi başlığa yazacağımı düşündüm;

(bkz: 1 ocak 2009 ankara doğalgaz faciası)
(bkz: ölen 7 gence acımayan vakit okuyucusu)
(bkz: ölen 7 gencin evinde esrar bulunması)
(bkz: ölen 7 kişi ile toplumsal çöküş)
(bkz: uf be gençler hızlı kemalist çıktı)

hayır bunların hiçbiri olmamalı. bu başlıkların hiçbiri içimdeki nefreti ve kızgınlığı dile getiremeyecekti. neler oluyor, nasıl bir ülkede yaşıyoruz, bu nasıl bir mantıktır çözemiyorum. ölen gencecik insanların üzerinden rant sağlamaya çalışan ve hatta siyaset yapmaya kalkan yöneticileri mi, beyni yıkanmış, iğrenç düşüncelerle dolu yurdum insanını mı anlatayım size? hepsi hakkında onlarca şey söylendi, yazıldı zaten. söyleyeceğim şeyler sizinkilerden bir eksik ya da bir fazla neye yarar? şu durumda söyleyeceğim tek cümle bu: utanıyorum!

bu düşüncelere sahip insanları görmekten, bu insanlar tarafından yönetilmekten u-ta-nı-yo-rum!

yazıklar olsun!

ölenlere allah'tan rahmet, ailelerine çok, çok büyük sabır dilemekten başka bir şey gelmiyor elimden. zira hem çocuklarını kaybedip hem de onların cenazelerini savunmak zorunda bırakılmak ekstra sabır gerektiriyor. allah yardımcıları olsun.