ugur benek

Bakışın sîneme değince birden,
Lâl oldum, esrârı bilemedim yâr.
Nidâ bekliyorken meçhûl kabirden,
Sevdân nefes verdi, ölemedim yâr.

Ebrûlî bir gece, kalemde efkâr...
Mısrâlar düşüyor, aşktan aşikâr.
Kaşın yay, gözün ok, vücûdum şikâr...
Senden başka ölüm dilemedim yâr.

Hasretin nârıdır, ismin dilimde.
Arz-ı endâm eyle son menzilimde.
Vakit ufalandı yorgun elimde;
Vuslat borcum olsun, gelemedim yâr.

Gönül kandilimde âteşi yaktın,
Mecnûn’dan divâne hâle bıraktın.
Gözümde hayâldin, yaş olup aktın;
Yanağımdan seni silemedim yâr.

Irak diyârıma süzülen yoldun...
Beni benden alıp, bende kayboldun.
Cemâlimde gizli bir gamze oldun,
Ağyâr görür diye gülemedim yâr.

Hazan rüzgârıyla yolla bûseni...
ikrâmım aşk benim, uzat kâseni.
Bir divân misâli okurken seni,
Derin sükûtumu bölemedim yâr.

dizelerini yazan guzel insan

bu nasıl bir şiirdir? bira olmuş 5 lira amına koyum bu nasıl şiir lan?

nadide insan, güzel insan. mısralarla içiren insan.