türklerin öğrenemediği şeyler

uşaklık.

toplu taşıma araçlarında inenlere öncelik vermek.

yemek yerken agız şapurdatmak, sofrada bi başkasının ekmeginden almak, kilotu göbege kadar çekmek, başkasının yaptıgıyla çocuklarını yadırgamak...

hala hak eden kadına dayak atılmalı diye konuşan bir toplumumuz var. kadına şiddet gösterilmemesi gerektiğini bir türlü anlayamadık. bu sadece türkiye için geçerli değil elbette ama en çok olay olan ülke biziz..

yazık değil mi?

yemeğin tuzu eksik diye dayak yiyen o,

azıcık kocasına süslü gözüktüğü için sen benim başıma o*** olcan diye dayak yiyen o,

kocasının istediği gibi bakımsız olduğu için aldatılan o,

adamın canı sıkkın diye dövülen o,

erkek çocuğu doğurmadığı için ölümlerden ölüm beğenen o,

babasından hiç bir suçu yokken sırf maddi durum yüüznden şiddete maruz kalan o...
sanki erkekle kavga eder gibi yumruk yiyerek, kafa atılarak, parmakları kıvrılarak, kolu bacağı kırılarak, bıçaklanıp üstü örtpas edilen ve eziyet gören o..

tüm saydıklarım özellikle anneler için geçerli. senin de annen sırf senin huzurun bozulmasın diye, seni korumak için bir canavarın elinde stres topuna dönüştü. baban her fırsatta dövdü, tekmeledi, bıçak çekti.. hiç mi bunları görmedinde hala dayak diye anırıyorsun. hiç mi ibret almadın, hiç mi canın yanmadı. vicdanın bu kadar mı? sen karını, kızını, bacını döverek sadece onun nefretini kazanırsın o kadar.

klasik cevabı, boyun eğmektir.

fakat o eskidendi...

türkiye tüm türkiyelilerindir.laz kürt türk ermeni v.s .
türk bir ırktır . türkiye bir ülke bu ülke türkiyelilere aittir. bunu öğrenirsek ve farklılıkları zenginlik kabul edersek yıkılmaz çoşar çoşar şahlanırız.

çıkarken kapıyı kapatmak.

trolle pazarlık yaparsan ya şapkanı alır kaçar yada ayakkabına sıçar.

(bkz: abdullah öcalan)

Adam olmayı öğrenemedik.

insan gibi insan olmayı öğrenemedik.

Daha çok öğrenemedikleri değil de alışkanlıklarından vazgeçemediği şeylerdir desek belki daha doğru olur .

mesela ; teyzemgiller , amcamgiller en nefret ettiğim söylemdir .

haksızlıklara dur demek için birlik olmak.
yumurta kapıya gelmeden harekete geçmek.
"elalem ne der" cilikten ve öğrenilmiş çaresizlikten kurtulmak.
her allah diyeni müslüman, her müslüman geçineni adam zannetmek.

içlerinde, öğrenince yıkıma uğratan şeyler de vardır.
http://www.youtube.com/watch?v=-48z0Y1NRIM

yalakalık, gammazlık, ihanet, böbürlenmek, yediği kaba pislemek.
bunları öğrenemez türkler. öğrenmek de istemez. istese de öğrenemez.

ekmek alırken ekmeğe el sürme, 8 defa takla attırma, parmağıyla bastırma.
*

(bkz: uşaklık)

disiplin.

holiganlık yapmadan maç izlemek.
yollara tükürülmemesi gerektiğini öğrenmek.

sabır, disiplinli çalışma, her işte her yerde kurnazlıktan uzak durma.

işin piçliğini bilmeden iş yapabilmek. her işte bir piçlik buluyoruz.

öğrenmek. şu zamana kadar hakkıyla yapabilenini görmedim, ancak ezberleyebiliyorlar.*

otobüsten metrodan inenlere yol verip herkes inince binmek . hayır insanlar inmeden nereye bineceksin orasını bir sormak lazım.

yanında dokunmayınız yazan herşeye illa bir parmak atmak.
"bak yazıyor orada eşek kadar daha neyini mıncıklıyon?"

geleceği düşünerek planlı hareket etmek. hani bir söz vardır'türk gibi başla ' ..............gibi bitir.galiba geniş düşünemiyoruz. belki ufkumuz da dar, detaycılığımız yok, sabrımız zaten yok. bu yüzden başlamadan bitirmeyi düşünüyoruz.

Birisine sevgi sozcukleri soylenirken kufur edilmez aga.