bugün

insanı doğayla bütünleştiren, insanın negatif enerjisinin alan, insanın kendisini tabiat ananın çocuğunu gibi hissetmesini sağlayan, toprağın üzerinde çıplak ayakla yürüme eylemi.
insan vücudundaki elektriği atmak için rahatlamak amacıyla bahardan yaza geçerken ve yaz aylarında toprağın nemli ve soğuk olmadığında yapılan hoş bir eylem
bir yazarımıza göre hafiften meczupluk. *
kumlarin uzerinde yalin ayak yürümek ya da dalgaların ağzında yalin ayak yürümek kadar etki yapmayacak olan ama uygun ortam bulunabilirliği açısından onlardan daha şanslı olan durum.
çocukken ve kuyumcu tamircisinde çalışırken yaptğım olay insan için fayadalıdır vücüd taki elektiriğ atmamızı sağlar (kuyumcu tamircileri altını parlatmak için yuvarlak yün gibi maddenın motara bağlanmasıyla altını sürttürerek parlatırlar bu sürtünme sırasında vücut elektirk alır ve metal yüzeylere değmesi biraz zor olur çünkü elektirik çarmış gibi olur )
Vücuttaki elektriği dışarı atmayı sağlayan yöntem.Hlak dilinde karabasan diye bilinen olayın gerçekleşmesini ebgelleyecek bir hareket.
-topragin uzerinde yalin ayak yurumek ne güzel
-gene ayakkabılarını çaldırdın değil mi polyanna?
bir muddet sonra insan converse giyiyomus gibi hissediyo.nerden mi biliyorum,gordum ordan..
vücutta biriken elektriğin toprak tarafından nötrlenmesi suretiyle rahatlamaya sebep olmaktadır. üzerinizde biriken statik elektrik* toprağa akar, siz de toprak gibi nötr, kuş gibi hafif olursunuz.
ayağa girecek kırık efes şişesi parçasıyla son bulabilecek hadisedir.
bazı acemi birliklerinde her cuma günü acemilere "yaptırılan" rahatlatma yöntemi. ha 500 kişi aynı hizzada, konuşmadan sessizce, disiplin altında yürüyerek ne kadar rahatlar ne kadar deşarj olur ayrı konudur.
eğer yıldırım düşmesi ihtimali olan bir anda yapılırsa tehlikeli sonuçlar doğurabilecek olan eylemdir...
bag bozumu vakti, gune$in altinda zaten yari ciplak haldesinizdir. yarim saat once sulanmi$sa toprak hele ki gune$ yava$ yava$ emmi$se suyu, of mis gibi bir histir.
yazin gece yapmak kadar guzeli yoktur.insan ozgur hisseder kendini
Vücudun özüyle kavuştuğu andır.
Ruhun huzursuzluğunu alır, rahatlatır.
Havalar güzelse ve etrafında toprağa basabileceğin bir iş ortamında varsa şanslısın demektir. Şanslıyım. Öğle arası, yakıt ikmali misali kendimi bahçede toprakla bütünleşirken bulurum.
Huzurdur.
Biyolojik topraklanmadır. Stresi önler ve doğaya bir adım yaklaştırır. Sadece kalbimizin atışından elde ettiğimiz elektrik yeterken teknolojik aletler ve üzerinden akım geçen kabloların yaydığı manyetik alanlar etkisinde indüklediğimiz elektrik toprağa akmalıdır.
(bkz: huzur veren şeyler)
Şu an yapmaya çalıştığımdir fekat
istanbul'un toprağı bitmiş taşı kalmış arkadaşlar.

Allah'ını seven Üstüme toprak atsın desem

görsel