the last emperor

çocuk hatta bebek yaşta tahta geçen ve ileriki yaşlarda bir bahçivan olarak hayatına devam edecek olan son çin imparatorunun hayatını anlatan film.

dramatik olarak, pu yi hayatının son yıllarını bir zamanlar imparator olduğu yasak kentte işçilik yaparak geçirmiştir. herhalde eski imparatora en çok koyan da bu durum olmuştur.

20. yüzyılda imparator, kral ya da sultan iken birden sade vatandaş oluvermiş bir çok insanın kaderini anlatan film. en manidar kısmı ise sonunda doğduğu evin şimdi müze halindeki içinde bir zamanlar fink attığı taht odasına çekinerek girmesi idi. ve kafaya dank ettirici bir diğer nokta ise, bu tür filmlerde hükümdarların şaftlarını kaydıran bütün karakterlerin biritanyalı olması kaidesinin bu filmde de hazır olması.

(bkz: the last samurai)

gigi gibi 9 dalda aday gösterildiği oscarların hepsini toplayan, ingilizce konuşmayan bir ülkenin en iyi film oscarını aldığı ilk film.. *

yakın çin tarihinin belgesel tadında işlendiği bir film; çocuk yaşta ülkenin imparatoru seçilen "pu yi" nin dramatik yaşam öyküsünü anlatıyor...

tarihsel filmleri sevenler için güzel bir başyapıt, fakat iki buçuk saatten fazla sürdüğü için, insan ister istemez uyukluyor aralarda...

benzer bir iflm için; (bkz: kundun)

vahdettin.

(bkz: pu yi)

son imparator filmi bize çin tarihinin gelimişini anlatmaktadır.

imparatorluktan cumhuriyete geçişteki gelişimi alatan filmin sonu çok güzeldi bence.

makbuz alıp kendi kafesine girmesi pek bi güzeldi.

film ise bir şaheserdir.

muhakkak izleyin.

bu filmi izleyip japonlar ın asya görüşü için daha bir detay görmek isteyeneler ip man filmini de muhakkak izlesinler.

zira 2 film de 2.dünya savaşı yıllarından bahseder.

kaldı ki son imparator filmi ni osmanlı dönemiyle karşılaştırabilirsiniz.
muazzam benzerlikler mevcuttur.

enteresandır.ironik.

--spoiler--
on bin yılın ve yasak şehrin son imparatoru olarak tahta geçer ve büyür ama hayatının sonunda kendi tahtını görmek için bilet satın alarak sarayına girebilir.
--spoiler--

Bernardo Bertolucci filmi. Dünyaya demokrasi(!) götürmesiyle ünlü Batı yine saltanatın saçmalığını göstermek istemiş lakin birçok Avrupa devleti ve Japonya monarşiyle yönetildiği halde gelişmiş.

(bkz: Peter O Toole)