the jacket

kesinlikle izleyici kıpırmadan yerinde bekleten nadir filmlerden birisidir. sahnelere arası geçişler, konu ve işleniş tarzı dolayısı ile hakettiği çok güzel yerlere gelemeyen ender filmlerdendir.

adrien brody in oyunculuğu ise bu filmde tavana vurmuştur. bu çocuğun ağladığı her film güzel oluyor.

adrien brody'nin kendini bir kez daha ispatladığı, şimdiki zamanla eş zamanlı olarak yapılan geri dönüşlerle örülen, gayet başarılı bir kurgusu olan, heyecanını sonuna götüren iyi bir film.

klostrofobik bünyelerin izlemesini tavsiye etmeyeceğim filmdir.

''ben ilk öldüğümde 27 yaşındaydım'' gibi şahane bir repliğin barındığı güzel bir film.

izlenirken hemen kendini ele vermeyen,güzel konulu, tekrar tekrar izlenesi, psikolojik bir film.

adrien brody'nin the pianist'teki gibi yine döktürdüğü, kurgusal açıdan ilginç, bir kuple kelebek etkisi'ni çağrıştıran film.