bugün
- ne kadar yaşlısın21
- nasıl uyuyorsun geceleri nasıl5
- sevgiliniz sözlük kullandığınızı biliyor mu11
- sahip olmak istenen yetenekler5
- zehirli mantarlar9
- istanbul sarıyer uskumruköy aslanı3
- sözlükten hatun düşürmek8
- sevgiliyle arkadaş olmak5
- ikna edip döndüremediklerimiz6
- apartmanlara girip ayakkabı çalan hırsızlar5
- bir pazar günü6
- zayıflama iğnesi4
- gecenin duası4
- bruce willis'in son hali4
- gecenin şarkısı13
- nervio'ya yapılabilecek yemekler16
- aspava3
- didem soydan3
- iranda nükleer savaş olurmu8
- bir doktorun sosyal medyada yaptığı paylaşım3
- tofaşla köy yolu4
- mervelere giden kızla ciddi düşünmek7
- sevgiliyle sohbet etmek3
- kurallara uymanın erdem sayılması2
- duyguların reflex olması2
- osmanlının çöküş yılları2
- amedspor5
- ismet sözlüğe meme atsın kampanyası10
- sude sendromu9
- midye dolma2
- halkı yönetmek2
- gta 637
- simyacılık4
- uludağ şikayet10
- gta 6 da 9 farklı son olması3
- 2027 yılının bir cuma günü başlaması3
- 23 kasım 2026 sarıyer de kaçak aslan operasyonu2
- terör örgütü liderinin villasını havadan bombalama9
- saraca ö yıldırım14
- piyano çalan erkek2
- yemek yemek ile ilişkiniz nasıl9
- işten çıkarken adama ingilizce am günü yağ6
- saraca097
- çorabı delik sözlük kızı3
- ismet gurbuz 202410
- büşra develi3
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı28
- ismet gurbuz 2024'ün ne yapsa ceza almaması9
- ekrem imamoğlu serbest kalsa cb olur7
- true nickli yazar9
bugünlerde herkes gitmek istiyor.
küçük bir sahil kasabasına,
bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...
hayatından memnun olan yok.
kiminle konuşsam aynı şey...
her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
bir kendisi.
bu yeter zaten.
her şeyi, herkesi götürdün demektir.
keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
ama olmuyor.
hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
yani her şeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.
böyle gidiyoruz işte.
bir yanımız "kalk gidelim",
öbür yanımız "otur" diyor.
"otur" diyen kazanıyor.
o yan kalabalık zira...
iş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
güvende olma duygusu...
en kötüsü alışkanlık.
alışkanlığın verdiği rahatlık,
monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
kalıyoruz...
kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
evlenmeler...
bir çocuk daha doğurmalar...
borçlara girmeler...
işi büyütmeler...
bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
misal ben...
kapıdaki rex'i bırakıp gidemiyorum.
değil bu şehirden gitmek,
iki sokak öteye taşınamıyorum.
alıp götürsem gelmez ki...
bütün sokağın köpeği olduğunun farkında,
herkes onu, o herkesi seviyor.
hangi birimizle gitsin?
"sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır;
evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin,
kendi imalatımız küfeler.
ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
ölüm var zira.
ölüme inat tutunmak lazım,
inadına kök salmak lazım.
bari ufak kaçışlar yapabilsek.
var tabii yapanlar, ama az.
sadece kaymak tabakası.
hepimiz kaçabilsek...
bütçe, zaman, keyif... denk olsa.
gün içinde mesela...
küçücük gitmeler yapabilsek.
ne mümkün.
sabah 9, akşam 18
sonra başka mecburiyetler
sıkışıp kaldık.
sırf yeme, içme, barınmanın bedeli
bu kadar ağır olmamalı.
hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
bir ömür karşılığı, bir ömür yani.
ne saçma...
bahar mıdır bizi bu hale getiren?
galiba.
ben her bahar aşık olmam ama
her bahar gitmek isterim.
gittiğim olmadı hiç,
ama olsun... istemek de güzel.
can yücel.
küçük bir sahil kasabasına,
bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...
hayatından memnun olan yok.
kiminle konuşsam aynı şey...
her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
bir kendisi.
bu yeter zaten.
her şeyi, herkesi götürdün demektir.
keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
ama olmuyor.
hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
yani her şeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.
böyle gidiyoruz işte.
bir yanımız "kalk gidelim",
öbür yanımız "otur" diyor.
"otur" diyen kazanıyor.
o yan kalabalık zira...
iş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
güvende olma duygusu...
en kötüsü alışkanlık.
alışkanlığın verdiği rahatlık,
monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
kalıyoruz...
kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
evlenmeler...
bir çocuk daha doğurmalar...
borçlara girmeler...
işi büyütmeler...
bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
misal ben...
kapıdaki rex'i bırakıp gidemiyorum.
değil bu şehirden gitmek,
iki sokak öteye taşınamıyorum.
alıp götürsem gelmez ki...
bütün sokağın köpeği olduğunun farkında,
herkes onu, o herkesi seviyor.
hangi birimizle gitsin?
"sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır;
evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin,
kendi imalatımız küfeler.
ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
ölüm var zira.
ölüme inat tutunmak lazım,
inadına kök salmak lazım.
bari ufak kaçışlar yapabilsek.
var tabii yapanlar, ama az.
sadece kaymak tabakası.
hepimiz kaçabilsek...
bütçe, zaman, keyif... denk olsa.
gün içinde mesela...
küçücük gitmeler yapabilsek.
ne mümkün.
sabah 9, akşam 18
sonra başka mecburiyetler
sıkışıp kaldık.
sırf yeme, içme, barınmanın bedeli
bu kadar ağır olmamalı.
hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
bir ömür karşılığı, bir ömür yani.
ne saçma...
bahar mıdır bizi bu hale getiren?
galiba.
ben her bahar aşık olmam ama
her bahar gitmek isterim.
gittiğim olmadı hiç,
ama olsun... istemek de güzel.
can yücel.
gitmiştir.
hoşçakal diyemeden gitmiş sözlük yazarı. bu sözlüğün büyük bir kaybıdır. yolu açık olsun.
hoşçakal deme fırsatı bulmuş yazar. aslında olmayan ayzar demek daha iyi. kendisi yok olmayı tercih etti biliyoruz.ara sıra gir oku bu yazılanları ve seri artı oy ver ki bilelim kimden geldiğini...
(bkz: dokuzuncu nesil silik)
zamanında az da olsa sohbet etmişliğimiz oldu. derdini dinledim, hayat hikayesini okudum. ona yardımcı olabilecek çözümler üretmeye çalıştım, evet. baya düşündüm, aklıma gelen bütün çözüm önerilerini yazdım. zannediyorum ki pek başarılı olamadım, yardımcı olamadım. ben ona yardım etmeye çalışırken o bana yardım etmeye başladı sanki. zaman zaman onunla aynı problemlerim olduğunu düşünüyorum. ama ne hoş ki, o içinde bulunduğu durumu özetleyebiliyor, yazabiliyor, açıklayabiliyor.
ben bunların hiçbirini yapabilecek cesareti bulamadım. ama, bulmaya çalışıyorum. günün birinde bende senin cesaretini edinebilir miyim bilmiyorum. ama tekrar gelirsen, bana mesaj at. ben o cesareti bulamadığım sürece hep burada olacağım.
ben bunların hiçbirini yapabilecek cesareti bulamadım. ama, bulmaya çalışıyorum. günün birinde bende senin cesaretini edinebilir miyim bilmiyorum. ama tekrar gelirsen, bana mesaj at. ben o cesareti bulamadığım sürece hep burada olacağım.
Az da olsa bi muhabetimizin olduğu, şu sözlük aleminde nadir bulunan bir insandı. keşke gitmeseydi de beni anlayabilecek insanların olduğunu bilseydim.
tanışmak için profiline baktım ne yazıkki ayrılmış. belki de hep buradaydı. belki de başka bir nickle yazmaya devam ediyor.
kendini çok özleten yazar.
bir gün benim gibisi mutlaka çıkar diyordun ya, çıkmadı be dostum, söylemek için erken ama çıkacağını da sanmıyorum.
hazır buraya gelmişken barış manço'nun gibi gibi şarkısını da armağan edeyim sana:
https://www.youtube.com/watch?v=Lj-IJ6iduXk
sırf ''40 yılda bir gelir barış gibisi'' kısmı için paylaşıyorum bunu da.
ne barış manço gibisi ne de sen gibi biri gelecek dünyaya.
bir gün benim gibisi mutlaka çıkar diyordun ya, çıkmadı be dostum, söylemek için erken ama çıkacağını da sanmıyorum.
hazır buraya gelmişken barış manço'nun gibi gibi şarkısını da armağan edeyim sana:
https://www.youtube.com/watch?v=Lj-IJ6iduXk
sırf ''40 yılda bir gelir barış gibisi'' kısmı için paylaşıyorum bunu da.
ne barış manço gibisi ne de sen gibi biri gelecek dünyaya.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com