sonbahar

kuru yapraklarında zıplayarak ses çıkarmayı özlediğim mevsim.

Benim yazım.

Adını değil içeriğini sevdiğim mevsim. Yağmur, biraz daha yağmur...

Hoş geldin.

an itibariyle girdiğimiz mevsim.

hemen yapraklar dökülmeli, yağmur başlamalı.

Her sonbahari, son baharim sanir, üşürüm..

Her sonbahari, son baharim sanir, üşürüm..

duygularım mevsimi, hayatımın en huzurlu anlarını geçirdiği zamanlar bütünü.

bir rüya olmalı gördügüm
gördügüm bir rüya olmalı
sonbahar olmalı sebebi sebebi sonbahar..

gibi sözlere sahip hüzün dolu cem adrian parçası.

Ankarada ilk kez geçireceğim mevsimlerin şahı. Dikmen vadisi'nin güzellikler sunmasını bekliyoruz.

geldi yine en güzel mevsim.

sabahları esen o ılık rüzgar.
dökülen yapraklar..
iyice sararan ormanlar.
hüzünlü mevsim sonbahar.

gece gece dinlemelik güzel bir halil sezai parçası.

Ben o mevsimi yerim yerimdir. Doğduğum kutsal ayı da bünyesinde barındırır. Gelmesi dört gözle beklenir. Hayır hayır mevsimin.

Aşkın mevsimi. Gerçi teorikte gelmiş olsa da pratikte gelmedi henüz.

Düşen turuncu yapraklar, hafiften esen bir rüzgar ve sevgiliyle el ele parkta yürümek... Ayaklarınızın altında çıtırtı sesleri, belki ufaktan bir yağmur da atıştırır. işte sonbaharın bende canlandırdıkları.

adı bile güzel Sonbahar.. Herkes yeni yılı ocak kabul etse de benim yeni yılım sonbahardır ve bana hep; Yıldırım Gürses Sonbahar Rüzgarları şarkısını hatırlatır..

muazzam bir sisin içerisinden gelen mükkemmel bir acı. kim bilir kaç kilometre uçtuktan sonra yorulup suya düşen,
ardından karaya vuran arıların iğnesi gibi acı. yeşil masa örtüsü üstüne dökülen, tek şekerli, fakat tek içilen çay kadar acı.
düşünmek gibi biraz, yılın bittiği sonbaharda belli olur, benim yıl sonum, sonbahar. ne kadar bilirsen, o kadar düşünürsün.
ne kadar düşünürsen de o kadar üzülürsün zira. hayatın tadı, cehalette. cehaletse, yaz ayları.
resmettiğinde sonbaharı, sakin bi' göl kenarında, kırmızı, sarı yapraklar yerlerde. her bastığında çıtırdayan, sızlayan ruhlar gibi.
otobüste tutunmadan ayakta durmak gibi sonbaharda hayatta kalmaya çalışmak. sonbahar, gecenin 5inde yüksek sesle konuşan komşu, yanlış karar veren hakem, arkadaşında kalmana izin vermeyen aile bireyi. tüylerini diken diken eden.

Da poet'in bir şarkısı dinlemekten bıkmadığım.

Aklıma neyleyim istanbulu şarkısını getirdi

Ben birkaç parça anıyla sarhoş oldum bugün
Ve mutluluğum kaldı dağlar ardında
Çünkü yoksun yanımda
Neyleyim istanbulu sonbaharda
Sen çünkü yoksun yanımda
Neyleyim istanbulu sonbaharda.

Bir mevsim. Düşündüm de hayatımın güzel geçmesi gerek hiçbir sonbaharı güzel geçmedi. Ne 2012, ne 2013 ne de 2014. Güzel olan hep yazlardı. Bu sene umutluyum sevgili sonbahar.

hafiften hafiften.

sanırım kendimi eve kapatmam gereken mevsim, bu kadar ıslanmamın başka açıklaması olamaz.

'nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken, gülünecek seyleri'

Kargo grubunun sevdigim sarkilarindan biridir.
Uyuduk uyandik geldi sonbahar.

https://www.youtube.com/watch?v=f0EyYXLF-oA

Meçhule doğru adımlarım hızlanır
Yalnız başımayım yağmur başımı ıslatır
Sokak eskimez, sokak herkesin aynası
Kavgası bitmez, malum herkesin var bi' damgası

Sonsuza rötarlı yine güneşin doğuşu
Işıklar sönünce birden karanlık konuştu
Yıldızlar avuç içime saklanıp doluştu
Bulutlar öfkelenip yine rüzgarla boğuştu

Buharlaşıp karıştım gökyüzünün yüreğine
Bir yanımda sonbahar, fırtınalar diğerinde
Bilmedin, çekildim cümleler giyip üzerime
Bi' şarkı oldum çaldım dans edip gölgelerimle

Tozlu bi' plak döner aklımın caddelerinde
Kaybolan sayfaların hayalden tümcelerinde
Çift düzine sene zamanın kor ateşinde
Mevsimler bana inat sonbahar her seferinde

Ağır ağır geliyor sonbahar
Yine sonbahar (sonbahar) yine sonbahar
Ağır ağır geliyor sonbahar
Yine sonbahar (sonbahar) yine sonbahar

Kirlendi ışıkları caddelerin
Cebimde ıslıklarım hepsini sarhoşluğa besteledim
Yaşamak kadar eski hikayenin kökleri
Zaten hayat dediğin bi' kaç perde gösteri

Bir rolüm yoktu herkes rollerini arıyorken
Renkler ve sesler başucumda duruyorken
Bir kaç milyon sene gözümde uyku yok gene
Yatağımda ölü ve soğuk bir argo yatıyorken

Uzaklaştım şehir benim kadar donuktu
Benim kadar buruk sonbahar gibi soğuktu
Duvarlar konuşmaz sessizliğe tutuklu
Küskün mimiklerine maskeler mi umut

Ben bi' yol bulup tutundum yolun zamanın ötesine
Güç alıp hicivden, hayat karıştı nefesime
Çift düzine sene zamanın kor ateşinde
Mevsimler bana inat sonbahar her seferinde.

Ağır ağır geliyor sonbahar
Yine sonbahar (sonbahar) yine sonbahar
Ağır ağır geliyor sonbahar
Yine sonbahar (sonbahar) yine sonbahar
Ağır ağır geliyor sonbahar
Yine sonbahar (sonbahar) yine sonbahar
Ağır ağır geliyor sonbahar

En güzel mevsim, ne götün donuyor ne de çok sıcak. Ne de yürüyen insan çok oluyor, herkesin elinde şemsiyeler ve deri ceketler.

Almora'nın muhteşem parçasıdır aynı zamanda.