sensorlu lambalar

işten yurda dönerken sürekli önünden geçtiğim bir apartmanın giriş kapısının hemen üstünde yanan lamba. "aha beni hatırladı" diyorum içimden. oysa her önünden geçene yanıyor. çoğu zaman boşa yanıyor..

zaman ayarı konusunda büyük dengesizlik gösteren lambalardır ki insanı ayakkabı bağlarken götünü sallaya sallaya ayakkabı bağlatmayı öğretir.

apartmanın içinde olan versiyonu insanı deli eden lambalardır. zira kendileri anahtar deliğini bulamamanız için elinden geleni ardına koymayıp sönerler de sönerler. hayır bir de tam "buldum!" denilen anda söner ki her şey sil baştan... yapsana şunu anam babam usülü herkes rahat etsin.

insanın salak salak zıplamasına neden olan lambalardır. nereyi gördüğünü bir türlü anlayamazsınız.

(bkz: tuvalette el sallamak)

kesinlikle tuvalete koyulmaması gereken lamba cinsi. ya tamam sen gene açık kalmasın diye tasarruf etmek için başka yerde kullan bunu ama tuvalete koyma, sıçacağım yerin içine sıçma.

(bkz: sensörlü lamba)

don paça tuvaletten çıkıp el sallamanıza rağmen açılmayanları vardır. karanlıkta tuvalet de farklı bi fantezi tabii.

bunlarda sensörün açısı farklı farklı oluyor, ondan sıkıntı yaşıyordur insanlar. 120 derecesi var, 180 derecesi 360 derecesi var. var oğlu var. 360 derecelik olanlar, sen daha apartmana girmeye karar verdiğinde yanıyorlar, öyle diyeyim.

insanı sinir etmek için mi yapılmıştır, daha doğrusu ulan yönetici bey, bunun daha iyisi yok muydu takdırsaydınız diye öfke yaşamama sebep olan ışıklı gereç. efendim bu zımbırtıların artık zeki ve sadist yaratıklar olduklarını düşünüyorum, zira dışarı çıkıp türlü soytarılığı yapmama rağmen yanmamakta ve güne iğrenç başlamama sebep olmaktadırlar.