seni

belirtme hal eki almış ikinci tekil şahıs zamiridir. bazen en güzel şiirleri bu sözcük başlatır.

seni, anlatabilmek seni.
iyi çocuklara, kahramanlara.
seni anlatabilmek seni,
namussuza, halden bilmeze,
kahpe yalana.

ard arda kaç zemheri,
kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
dışarda gürül gürül akan bir dünya...
bir ben uyumadım,
kaç leylim bahar,
hasretinden prangalar eskittim.
saçlarına kan gülleri takayım,
bir o yana
bir bu yana...

seni bağırabilsem seni,
dipsiz kuyulara,
akan yıldıza,
bir kibrit çöpüne varana,
okyanusun en ıssız dalgasına
düşmüş bir kibrit çöpüne.

yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
yitirmiş öpücükleri,
payı yok, apansız inen akşamlardan,
bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
seni anlatabilsem seni...
yokluğun cehennemin öbür adıdır
üşüyorum, kapama gözlerini... * *

seniha isimli bayanlar için kullanılan bir hitap biçimi. * *

ikinci tekil sahisin ismin -i halini almis sekli.

arif nihat asya şiiri.

Sana vermiş veren sulardan ses
Sana vermiş veren şiirden dil...
Yaratılmışsın ayrı topraktan...
Hamurun,toprağın bizimki değil!

Saçların var,ki başka türlü sarı
Gözlerin var,ki başka türlü yeşil

Yarı olmuş vücudun üstünde
Ne güzel şey çocuk yüzün ,çil çil!
Bu köpükler,bu dalgalar,bu güneş...
Hepsi birden diyor:'Geliş,serpil!'

Nefesin var,ki başka türlü sıcak
Gözlerin var,ki başka türlü yeşil

-ne düşünüyorsun sevgilim
-seni
metin üstündağ ın pazar şevişgenleri köşesinden...

şeni: kötü, alçakça, çirkin.

(bkz: seni seni)

bir dialog esnasında karşı tarafa hitaben söylenen kelimedir.
en anlam yüklüsü seni seviyorum' dur.

sonuna seviyorum, özledim kelimeleri gelince tamamlanan kelime.