sefalet expresi

Günlerim hep son baharmı söyle
çektim attım acıları kapandı kapılar
kum saati kırılmış
zamanın bütün sahili akıvermiş masaya
ölümün ıslanan mavisiyle
perdelerden damlayan hangi okyanus hiç bilen varmı?
yaş halının üzerinde meneveşlenmiş büyüsüyle sararan
takvim yapraklarından koptu zaman
baştan başa tahribat açtı
boş odalara yayılan ansızlığın
ruhuma devrilen tuğlalar
sureta tebessümlerini sırtımda taşıyamam çok ağırlar
tuttuğum elimde kalıyor bırak dağınık kalsın
kimine göre farklı
gerçek=hata
bende vakit çok geç aşkım
ben beni ben yapan canavarıma küstüm
artık bulutlar suskun
alem yaz matem havasına bürünsün
kayıp şehrime kafa tutan körpe söyle
deli raporuyla masana sunulan hüzünde
belki birkaç asırlık öfke bulursun
yarının adını bugünden koydum
kusursuz inşa edilmiş hayatın film şeritleri hep tıkalı
ve ara sokaklar aşkıma katliam
baş rolüm sahnede tek sufle sesin
aramalarıma kapalı
meramı anlamsız, kara bela ortasında selamsız
ince yapılı küçük harflerden kurduğum cümlelerde
dilim sürçer hatıralara
gözüm gider rüyalara

leşime tuz dök çünkü kokar cesetim
sakalıma dokunma çünkü sefalete tek vesayetim
işte gitti gidiyor expresim
ruhum peşine düştü
hava soğuk ve gözleri donuk bu şairin
bir yandan da karanlığın kanlı nefesi

sefalet yatağımdan öylece kalktım
etrafa bakındım
gün doğmuş kervan göçmüş
akbabalar musallat olmuş evime
rap mahali
soysuz ahaliyle dolmuş mabedine
Teala fil kitabihil kerim' le son binen oldum ekspresine
ayaklarım dolaşır durur
bazen basarım kendi gölgeme
bazen bir kandil simiti kadar saf niyetliyim
ben doğduğum ilk günden ahirete biletliyim
eneaniyet hiç yapmadım
ben mülteciyim
sen, puslu gözlerinde amansız bir hırsın kurbanı
sen, şirke düşmüş rezil rusba tohumusun
gel, bende merhamet yüzde bir
gel sende sür yüzüne
bu tükrük kutsal su
ver elini ama okuyamam
hayat çizgin silik bir yol
dönüşü yok
sılan da meçhul
sende kendi tenhalarında kaybol
yer çıkmaz sokak
aşka kapalı her yol
nerde bilmem ölümsüzlüğün iksiri
bu mabed benim
defol!
zengin olarak doğmak kader kısmet işi keza
gönlü zengin olmak kadir erdem işidir
maksat ahkam olsun diye laf konuşmam zira
sözü arif olmak mecliste adil işi
kimse kalemi kırık zatı şerif
en müspet kişi

leşime tuz dök çünkü kokar cesetim
sakalıma dokunma çünkü sefalete tek vesayetim
işte gitti gidiyor expresim
ruhum peşine düştü
hava soğuk ve gözleri donuk bu şairin
bir yandan da karanlığın kanlı nefesi

skit: - sanırım Tanrı'nın hepimiz için bir planı var..
- Tanrı, küçük bi çocuk ve hiçbişey planlamıyor

karacalı'nın bir şarkısıdır.