sateist

çok yardımsever bir kişilik.

yaptığı şeyin seri artılamakla ilgisi yok. kaçırılmış ve tecavüz edilmiş gibi hissettim. ahaha. emeğine sağlık.

Bayanlar bu yazar artık tapulu malım. Yürüyeni yolarım.

ilişkimizin adını şinasi koyma kararı aldık. Çok fazla talep vardı bu konuda.

Ne yazsam beğenen bir kardeşimiz. Var olsun. Evet.

Büyük bir metamorfozun ilk adımı bu. yani, nasıl desem... hani, demiştim ya, "ben bir anka kuşuyum!" diye, haykırmıştım sonuna kadar her zerremi, öyle. tam bir metamorfoz sayılmaz tabii, sonuçta varlığımın kaybolduğu küllerimden geri döneceğim, fakat bambaşka biri olarak. neyse, boş bir muhabbete sürükleyecek anlaşılan bu konu, geçelim mi? ne dersin?

gidiyorum ben, özet bu. buradan, oradan, evet yahu, her yerden. başka biri olmak için çevresini güvenli tutmalı insan sonuçta ve benim çevremde hala sen varken bu çok zor, sen de biliyorsun. burası çok basit bir adım elbette, ama seçmiş olduğum bu zor yolda adım atmaya cesaretimin olduğunu bil istiyorum. belki de hala ciddiye almıyorsun. sen de haklısın, sate hep kolları açık bekledi sonuçta değil mi? sigh...

yalan söylemeyeceğim, canım çok yandı, ama senden nefret etmiyorum. nedense nefret edemiyorum kimseden* kızdığımda ağlıyorum ben, geçiyo sonra işte. sen geçmedin ama hiç. çok fazla damla döktüm gözlerimden, çenemin kenarları çok fazla uyuştu... ayaklarım çok kez kaybetti kendilerini, yüküm ağır gelmiş olsa gerek, yok be, kilodan değil saf, alıştılar ona zaten, taşıyolar valla, seni kaldıramadı onlar. sen benden geçmedin. baktım olmuyo, daha böylesi hüznü bile artık kalbime birkaç küfür ettim, sonra da kendimi terk etmeye karar verdim işte.

anlamadın sanırım, gidiyorum ben. çok zorladım, gitmemem için 1 tane bile olsa sebep bulman için, ama o siktiğim gururuna yediremedin ya beni, neyse... ya da bilemedim, belki de cidden blöf yapıyorum sanıyorsun, ki bu daha da garip zaten.

biliyorum, zor zamanlar geçiriyorsun. anlatmıyorsun da zaten, ama anlıyorum ben bi şekilde. kabullenemiyorum sadece, bana anlatmayışını kabullenemiyorum. neden gözyaşlarını seni anlasam da anlamasam da boynuma dökmeyesin ki? çok saçma... iyi geldiğimi söylemiştin? bu da mı yalandı yoksa? sırf iyi hissetmem için yalan söylersin, alıştım zaten. ama ne bileyim ya... yine de üzüyor işte, n'apim?

ya, şöyle bir durdum ve baktım da, "ben bunu niye yazıyorum lan?!" diye düşünmeden edemedim. anlam veremedim kendime. senin nasıl gittiğini hep merak etmiştim, şimdi ben gidiyorum. lafı uzatmayacağım ya, çok şey söylemek istiyorum ama zaten biliyorsun hepsini, ne gerek var ki? yok tabii...

kendine iyi bak, bu ciddi bir istek. sen elinden geleni yaptıktan sonra kendin için, hayat karşına ne çıkarırsa çıkarsın sorun olmayacaktır senin için.

hoşçakal...

artık sözlükte olmayan yazar, silik.

Gidişi Üzmüş yazardır.
Umarım her şey gönlünce olur.

Kutsarım sayın yazar. Aradığını bulacaksın biliyorum.

gidişiyle beni beklenmedik derecede üzen yazar. ben bile tahmin etmiyordum böylesini.

ilk önce kendisine teşekkür ederim. kocaman bir teşekkür. ne kadar çemkirsem de mesajla bile bana sarıldığı için. o ince camdan kalbimi ilk günden fark edip kırmadığı için. hayattaki tek sığınağıma sövse de gözü gibi baktığı için. sığınağı bildiği için.

gidişini başkasından duymuştum daha önce. kuyruğu dik tutmaya çalıştım ama bir yerden girmiş o ince camdan içeri. ''gideceğim'' dediğinde o kadar acıdı ki canım. belli edebilecek halim bile kalmamıştı. bir iki şaşkınlık cümlesi yazabildi ancak parmaklarım.

o kafeye gelmeyi istedim sateist, ama cesaret edemedim. belki de senin de hayal olduğundan korktum. biliyorsun beni. bu korku yiyecek başımı. sen gezgin bir çalıkuşu gibi oradan oraya giderken, ben birilerine yada bir şeylere yakalanmamak için korkak bir sincap gibi ağaç kovuğuna kaçacağım hep.

gittin mi gitmedin mi tam olarak bilmiyorum. en son her şeyin hazır olduğunu söylemiştin. mutlu olacağına inanıyorum. ve kendimi oğlu doğuya askere giden anneler gibi hissediyorum! ne olacağını bilmeden telaşlanan, korkan, merak eden anneler gibi. okursan bunu ''sarı... bana bir şey olmaz. baksana öküz gibiyim.'' diyeceğini de biliyorum. aman ne bileyim işte kötü oldum. rüyamda bile oğlunu kucağıma aldım oğlum ben! lanet olası rüyalarım... lanet olası kurgu ve hayallerim...

çabuk gel sende. deli etme beni. daha çevireceğin onlarca makale tutuşturacağım eline! gelmezsen allahıma ben gelirim oraya elimde terlikle!

Bu başlığa en son yazdığımda yıl 2017 idi. Dış kapının dış mandalı bile olmadığım bir hikayenin benim hayatımı bu kadar etkileyeceğini hiç bilmezdim, bilemezdim de. En nihayetinde, ben kimdim ki?

Bir taraf kırmış, bir taraf kırılmış ve ben seyirci koltuğundan izlemiştim. O izler halimle bile kendimi bir anda hiç tahmin edemeyeceğim şekilde kapının önünde bulmuştum. O günkü sarıya sorsanız "ona kendini hatırlatan her şeyi terk etti ama ben onlara dahil değildim, yine de terk edildim" derdi.

Peki bugün? Bugün şöyle bir şey oldu.
görsel

Hani aşk tesadüfleri sever de diyordu ya "Kader midir kısmet midir rastlantı mıdır bilinmez ama gönül gider birini seçer ... Bazen ilk görüşte bilirsin o insan senin kaderindir bazen bir ömür ararsın bulunmaz", doğruymuş. Onu tanıdığım ilk an demiştim; "Ben bu adama aşık olurum fakat bunu ona söylemem"

Tebrik ediyorum

Tebrikler. Darısı True'nun başına...