rus romanları

o romanlar ekseriyetle bilmem kaçıncı dereceden devlet memuru piyotr ilyiç, sabah yatağında müthiş bir baş ağrısıyla uyanır ve akşam votkanın etkisiyle neden olduğu rezaletleri ve kendisini içine düşürdüğü gülünç durumu hatırlayarak yüzünü buruşturup; ömrü boyunca ağzına bir damla votka koymayacağına yeminler ederek ederdi.
Ancak, sadece akşama kadar sürecek yeminlerdi bunlar.

vladimir , her zaman gittiği meyhanenin önünde durdu. ayaklarına geri gitmesini emrediyordu ancak soğuk rusya gecesinden olsa gerek diye düşündü , ayakları itaatsizlik ediyordu. halbuki gruşenka ' ya söz vermişti mektubunda. mektup belki de eline geçmemiştir diye düşündü , eline geçmediyse ve okumadıysa henüz söz vermiş sayılmam . gülümsedi , artık gruşenka ' dan mektubuna cevap gelene kadar içebilirdi. bu gece kendime ve vicdanımı rahatlatma metotlarıma içeceğim dedi kendi kendine . aynı cümleyi arkadaşı ilyiç ' e tekrarladı ilk yudumunda votkanın.

her kitabı okuyamayacak kadar seçici olan kişilerin, uğraş ya da başlangıç amacıyla tercih etmesi durumunda pişman olup yarıda kesebilecekleri romanlardır. olaydan çok durum içermesi, durağan devam etmesine sebebiyet veren romanlar olduğundan, pek akışkan sayılamayacak romanlardır da.

güzel bir abimizin güzel bir değerlendirmesine konu olmuştur;

Edebiyatın vazgeçilmez klasikleridir.
Budala
Ana
Suç ve ceza
Kramozof kardeşler.

köy temasi yaygindir.

dizi senaryosu kıvamındadır.
birini 3-5 sayfa okudum yarısında çıktım.

ne kadar yoğun duygu ve edebiyat içerseler de, ne kadar kitapsever biri olsam da * haddinden fazla uzun tutulmuşlardır bence.

karakterleri ne kadar gariban olursa olsun yeterince gariban değildir.

hiçbiri büyük paralar ödeyerek satın aldığı kot altı -2. (eksi ikinci) kattaki dairede oturmaz. Güneşe hasret bir şekilde depremin gelip kendisini enkaz altında bırakmasını beklemez hiçbiri.

çünkü rus romanlarındaki fakirin fakirliği olağan fakirliktir. yani o zaten fakirdir, buz gibi ortamda devlet eli uzanamamakta, onu düştüğü çukurdan çıkaramamaktadır.

halbuki gariban türkonun dramı çok farklıdır. türko, ahlaksız müteahhitler ve devlet adamları (adam dediysem lafın gelişi) işbirliği ile bile isteye fakirleştirilir. yüz ölçümü almanya'nın iki katı kadar olan, koskoca ülkede göt kadar istanbul'a sıkıştırılır türko.

pezevenk müteahhitler -1 ve -2. katları otopark yapmaz, amına koduğumun devlet adamları da gelip sormaz kardeşim sen napıyorsun diye. avantasına bakar devlet adamı. cebi dolduysa ne ala.