procrastination

çok yaygın bir rahatsızlıktır.
daha ne olduğunu tam olarak bile anlamış değilim, ancak bu meretin çok sık karşılaşılan bir rahatsızlık olduğu ortada.
*
son deneylerimde bu hastaliga yeni bir cozum urettim. oncelikle, iki tur hastalik sahibi var. biri, yapacaklarini erteleyip unutan, aldirmayan tur. o turu pek tanimiyorum. ikincisi yapacaklarinin cogunu aklinda tutan, en azindan zincirin bir halkasindan yakalayip beyninin arkalarinda bir yerde bekleten ve bu bekleme salonunun kalabalikliginin farkinda olan tur. ikinci turdenseniz okumaya devam edin. degilseniz baska basliga gecin.
cozume gelelim: evet, birikmisliklere ne zaman cevap vereceksin, tabii ki zaman daralinca. oysa aslinda su an bile zaman dar. o halde aklina geldigi anda yap. mesela ben bu basliga yazmak aklima geldigi anda geldim yazdim.
biliyorum tepki duyuyorsun su an. oncelik siralari var o islerin diyceksin. bir de birbirine zincirleme bagli isler var. birini yapmadan digerine gecemezsin...biliyorum. ancak seni bu hale getiren de bu prensiplerin zaten. idealde tabii ki hersey sirasiyla yapilsa, zincirler puruzsuz ilerlese. ancak su an kafani bosaltmazsan bu krizi atlatamayiz. bulasik fircasina deterjan mi doldurulacak, hemen yap. ciksin aklindan. fatura mi yazilacak. yaz. kahvalti etmen lazim. hemen et. uzatma. aklina ilk geldigi anda yap. goruceksin ki az onemliler yolundan cekilince onemliler nefes alabilmeye baslayacak
*

alman disiplini ile aşılacak sorun.

kendinizi bir robot gibi hissedip yaklaşık 1 ay direnirseniz geçiyor fakat bu dediğimi yapamazsın, biliyorum.

orda otur ve üzülüp sigara içmeye devam et.

kendisinden haberim olmadığı, yazılışını geçtim okunuşunun bile nasıl olduğunu bilmediğim ama feci şekilde ortasına düştüğüm hastalık.
bu güne kadar bu durumun hastalık olduğunu bilmemek bir yana adının olduğunu bile bilmiyordum.
tembellik sanıyordum meğer hastaymışım sözlük.
işin komik tarafı şu ki 3 gün sonra çok önemli bir sınavım var.
ve ben yukarıda yazarların anlattığı çoğu saçma sapan şeyden muzdaribim.
neyse madem hastayım
(bkz: şimdi dinleneyim iyileşince kalkar çalışırım)

Türkçede bir defa kullanıldığını gördüğüm güzel bir karşılığı var: sürünceme.

patolojik erteleme

Yıllardır alasını yaptığım hede. Ben bunun açıkçası sadece irade sorunu olduğunu düşünmüyorum. Ben de denedim checklistler hazırlayıp kendimi yapıp ardından kendimi ödüllendirmeyi ancak Motive olmadığımda bu 1-2 gün, Motive olduğumda ise en fazla bir ay sürdü. Hayatım boyunca ajanda kullanamadım zaten. Bazı şeyleri davranış haline getirmek iyi olabiliyor fakat ben bu hastalığın beyinle ilgili olduğunu daha çok psikiyatrinin alanı olması gerektiğini düşünüyorum. Umarım somut çözümler bulunur yakın gelecekte.
Bunu yapanlar genelde mükemmeliyetci ve haliyle başarma korkusu olan, tembel değil fakat potansiyelini kullanamayan insanlar oluyor. Rüzgara kapılıp gitmek gibi.

"i will talk about something like masturbation, yes masturbation, because at first it feels good, but in the end you're only screwing yourself. did you guess? it is procrastination..."

bir ömür boyu süren hastalıktır.
kronikleşir, deva bulunamaz hale gelir. insan alışkanlıklarına küfreder ve yapmaya devam eder.

imza: the queen of procrastinators.

95 senesinden beri ingilizce ile halvet olmuş bi abinizim. Yıllarca bize erteleme kelimesi muadilini hep put off kalıbını öğrettiler. Halbuki bu kelime ondan çok daha yaygın kullanıma sahiptir. Yıllarca dil eğitimi alıp Sonra neden anlayamıyoruz diye merak ediyoruz ya iite nedeni bir bakıma yanlış br güncel olmayan bu tarz öğretiler...

en büyük sıkıntılarımdan birini anlatan kelime *.

hatta araştırdım ve şöyle bir yazı buldum:
"Bir iş için yapılması gerekenleri küçümsüyor musunuz ya da o iş hakkındaki yeteneklerinizi abartıyor musunuz? 6 saatte çözebileceğiniz fizik problemlerini 1 saate bitebileceğinize mi inanıyorsunuz?
Yapılması gerekeni diğer yaptığınız bir işle değiştirerek kendiniz kandırıyor musunuz? Örneğin yapacak bir "ödev"iniz var ve siz evinizi temizliyorsanız ve ödeviniz varken bu iş daha bir önem kazanıyorsa "erteliyorsunuz!".
Tekrarlanan küçük geciktirmelerin zararsız olduğunu mu düşünüyorsunuz? Yazmanız gereken ödevi 5 dakikalığına televizyon seyretmek için bıraktığınızda akşamı bütün gece televizyonun önünde hiçbir şey yazmadan bitirebilirsiniz.
Asıl yapmanız gerekeni yapmaktansa taahhütler mi yapıyorsunuz? Örneğin, tatile bir sürü kitap götürüp hiçbirini okumuyor musunuz? Sinemaya ya da tiyatroya gitmek gibi faaliyetleri ders çalışmak için azaltıyor ama ders de yapmıyor musunuz?"

açıkçası sonunda "öyleyse gerçekten sıçtınız !" yazdığını falan zannettim.

her öğrencinin sınav ve ödev döneminde içine düştüğü batağın adıdır. böyle zamanlarda çılgınlar gibi ders çalışmak yerine çılgınlar gibi friends izler sefil öğrenci. 3 aydır temizlemediği odasını, evini birden bire temizlemeye başlar. annesine telefon açıp karnıyarık tarifi alır ve akşam vakti hiç üşenmeden bunu yapar çünkü böyle kallavi bir yemek yemeden çalışmaya başlayamayacağını düşünür. ya da arkadaşlarıyla 1 bira, sadece ama sadece 1 bira* içip öyle çalışmaya başlayacağını söyler.

bu haldeki öğrencilerin tek ama tek çıkışı uzak diyarlardan annelerini yanlarına çağırıp terlikle tepelerinde bekletmeleridir.

(bkz: kendimden biliyorum)

kelimenin türkçe'deki tam karşılığı muhtemelen "bugünün işini yarına bırakmaktır." bizim belirtmek için koca bir deyim kullandığımız fenomene adamlar kelime ayırmışlar. bu kadar da tembel olunmaz ki canım.

hüzünlü bir şey bence. irade yerlerde sürünüyor, ayaklarına kapanıyor, yapma diye yalvarıyor ama yapıyorsun.

tembel değilmişim ben, bundan olmuşum. hastalıkmış bu! dediğim götüme benzeyen, götümü kaldırmama engel olan bişey.

(bkz: erteleme hastalığı)

tedavisi falan olmayan, başa bela durum.
bazıları bu olayı abartır.
dersleri 3 hafta iptal de olsa ödevi yine bir önceki geceye bırakır. bu insan yarıyıl tatilinde verilen ödevi tatilin biteceği gün yapar. uykusundan taviz veremez; "amaaan yaparım" diye erteler. hiçbir işi de yetişmez.
of yani!