onbinküsuruncukez

Bir alper gencer şiiri.

Bir yerlerinde şöyle şeyler söylüyor

"...bir şu yalnızlığın bastırdığı kanlı geçiştirmeler…
büyük sofranın içinde ne diye küçük sofralar açıyorsun?
çiçekleri öldürülmüş sanıyorsun onlar zaten ölüler
çiçekleri canlanmış buluyorsun ki vallahi canlılar
ara vermeden solan renklerin arasında
benim giderek daha da kırmızı olan bir kırmızım var
senin de olsun!

Son sürat sana doğru koşarken beni vurdular
sen vurdun demiyorum ama beni vurdular

benim de bu kadarcık kurşundan geçmeyen bir yaram olsun

kimsenin olamadım
kimsem olmadı allah’tan ve anamdan başka
şartsız şurtsuz kim affettiyse hepimiz onunuz esasında
vurgunuz yarım kalana
kendimizle dargınız
ağlamak için insanın kendinden başka bir yari daha olmalı yarasında
her türlü galeyana hazırım
yeter ki düştüğüm zaman kalkmayayım
trensizliğimi yutuyor her defasında bomboş kalan bir gar
sabaha daha çok var ama biliyoruz ki bir sabah var
ölüp gideceğiz işte yetmedi mi o güzelim şarkılar
yetmedi mi bu kadar hayvanımıza bu kadar kafes
radyoyu açıyorsun kuşlardan kalma bir şarkı başlıyor yine
Onbinküsuruncukez."

Bir Alper Gencer şiiri.

(#42883810)

Birebir aynı dizeleri ekleyecektim, o yüzden kısa kesiyorum…

“son sürat sana doğru koşarken beni vurdular
sen vurdun demiyorum ama beni vurdular…”

https://open.spotify.com/...%3A5MkP58aeQzOIRbHenLkAVk