nushu

geçmiş zamanda çin'de sadece kadınların bildiği ve kullanabildiği sembolik dildir. Çin'de kadın eğitiminin yasak ve kadınların özgür olmadığı dönemlerde, kadınların sayfalara nushu alfabesiyle içlerini dökmek için ortaya çıkardığı sembolik alfabedir. yaklaşık 2.000 kelimesi mevcuttur. o zamanlarda çinli kadınlar hiç bir konuda söz sahibi değillermiş, evlilikte düşünceleri umursanmazmış ve onlar çoğunlukla bu sembolik alfabeyi evliliklerinin ilk 30 gününde, üzüntülerini, umutlarını ve içlerindeki her türlü duyguyu bu kağıda nushu alfabesiyle aktarırlarmış ve böylece nushu alfabesini geliştirmişlerdir. bu alfabeyi hiç bir erkek bilmez ve doğal olarak okuyamazdı ama yinede bu günlük erkeklerden saklanırmış ve habersiz tutulurmuş.

alfabeyi kimin çıkardığı bilinmiyor ama nushu alfabesini gerçek anlamda son defa yazan yanh huanyi adlı teyzenin günlüğü çinde bir müzede sergilenmektedir.