nispi refah

Mahir çayan ın suni denge teorisinde önemli bir yer kaplayan, toplumsal - ekonomik olgudur. Bir nevi sanal refahtır.
Muktedirler ve üretenler arasında siyasal zor ile saglanan zorunlu bir uzlaşıdır.
baskı ve yasalarla saglanan depolitizasyon sonucu halk, elinde avucundakini de kaybetmemek kaygısı ile iktidarla statükonun degişmemesi konusunda bir nevi gönüllü anlaşmaya varmıştır...
Asgari düzeyde yaşamını sürdürmesine yetecek -aslında olması gereken- ulaşım, saglık,teknoloji v.b gelişmelerden payına düşenle yetinmesi, mutlu olması ve isyan etmemesi polis -asker-yasalar ve siyasal zor ve medya gazı ile saglanmaktadır.

wilhelm reich ustaya da bir selam çakıp konuyu kapatalım;

“Asıl açıklanması gereken, neden aç insanın çaldığı ya da sömürülen adamın grev yaptığı değil,
neden aç insanların çoğunun çalmadığı ve sömürülenlerin çoğunun greve gitmediğidir.”

(bkz: baskıcı tolerans)

köyden şehire göç eden yoksul bir köylü, köy standartlarına göre yüksek, fakat şehir standartlarına göre düşük bir yaşam seviyesine, paradoksal olarak görünüşte bir nisbi refaha ulaşır.