miras paylasimi

genellikle (bkz: miras kavgasi) haline dönüşen, ortadaki mirası, vasiyet doğrultusunda taraflar arasında pay etme olayı.

aynı karında yatıp orayı hiç sorunsuz paylaşanların, o ana kadar görmediğiniz görmek istemediğiniz gerçek yüzlerini sıyırırcasına ortalığa seriveren eylemdir.

anadolu da genelde ebeveyn erkek çocuklara çalışır, varını yoğunu erkek için hazırlar. kızlar ise "damata mal mı kazanıcam lan" zihniyeti yüzünden damatın kazandıklarıyla yetinir. yani yüzde yüz kendi hakkı olan malı kullanamaz. müslüman bir ülke olduğumuz halde yani islam da "bile" kızlara mirasın üçte biri bırakılırken bizim türk kültüründe bu henüz tam anlamıyla yerleşmemiştir. lakin eğitim seviyesi genişleyen toplumumuzda bu tabu kısmen yıkılmaya yüz tutmuştur. kızlar kendi hakkını arar olmuştur. haklarıdır.

açlık oyunları başlasın.

yemeyenin malını, eşin ve çocukların yediğidir.

Akrabaların akbabaya dönüştüğü, can sıkıcı süreç.
Öyle ki; insanlıktan çıkan bazı akrabalar belgesel tadında yaşattıklarıyla serengeti düzlüklerindeki sıradan bir güne bile taş çıkartır.

9 kardeş bizimkiler mallar satıldıktan sonra kişi başı 3-4 trilyon para kalacak hala, süreç uzasında 3-4 ay fazladan kira alalım kafasındalar.

küçük düşünüyorlar çok.