mezar

(bkz: kabir)

ruhu yorgun beden yatağı.

bir nilgün marmara şiiri.

tükenirdi monolog
kaçarken içine düştüğüm kara toplum
big bang sonrası büyük yalnızlık bilinmeyeni
saçlarında titreyen iblisler karartırken güneşi
üstüste gömülürken
saydam yaşamlar
bir yankı duyulurdu hiç'likten
bütün yalnızlıklarınızın ilenci
korusun çoğulluklarınızı
cinnet koyun erdemin adını
maskelerinizi kuşanıp yalanlarınızı çoğaltın
hepiniz mezarısınız kendinizin...

günümüzde,görülünce akla ölümün geldiği tek yerdir kanaatimce.sık sık gitmek faydalıdır hayatı daha iyi değerlendirebilmek için.ayrıca son zamanlarda fuhuş için kullanılanları da vardır,ayıptır günahtır...

(bkz: pentagram)

içinde olmanın dışında olmaktan daha zor olacağı kesin olan kaçınılmaz yerdir

(bkz: kabir azabı)

(bkz: mezarkabul)*

edit: gelen uyarı üzerine kendisi bir anathema şarkısıymış hayır anathema dinlemişliğimizde vardır ama hiç çarpmamış kulağımıza demekki.

2. salak edit: hayır ne anatheması ayakta uyuyan ben pentagram imiş gitmiş ne yazmış.

bir gün toprak olacağım dediğiniz yerdir... *

yeni yasayla emekliliğimizin gelip bizi bulacağı mekan.
(bkz: kalk lan emekli oldun)

çürüme mekanı

mefta olunduğunda kemiklerini dinlendireceğin yer

istese de istemese de her insanın muhakkak gireceği yer. bi bakmışın girivermişin o çukura.. üzerine toprak atıyorlar aheste aheste.. sevdiğin insanlar zaten unutuverirler seni 2 günde.. bu dünyadaki herşeyin yalan olduğunu yeni anlayan biri için dönüşü olmayan yol, ızdırap.. istediği tek şey bi fatiha...