mersi

benim çocukluğumda köy yerinde bile kullanılıyordu.

- merci canım...
falan diye.

Son iki yüz senede türkçeye bence en büyük darbeyi vurmuş olan fransızcadan devşirilmiş ifade.

Bu mersiciliğin(!) kökeni tanzimat dönemine dayanmakta. Mersi diyen kadınları ve erkekleri duydukça aklıma tanzimat ikinci dönemi yazarlarından olan recaizade mahmut ekrem'in araba sevdası isimli romanındaki bihruz bey karakteri geliyor. Romanda batı özentiliği ve özenti cehaleti güzel işlenmiş.

fransızca bir kelime olmasına rağmen türkçede sık sık kullanılır.

(bkz: on ikinci nesil silik)

merci beaucoup denildiğinde albenisini yitiren ama tek başına kullanıldıgında böyle zerafet katan şükran kelimesidir. küçükken hep kokoş ablalarda duyardım artık ben de kullanır oldum. kokoşmuyum peki, hayır.

teşekkür manasına gelen kelime.

kullanabilenlerin ise hastasıyım. nasıl kibar nasıl hanımcık bir ifade rabbim sana geliyorum.

benim ağzıma hiç yakışmıyor. buyrun bu sizin çorbanız dedi kıza, kız mersi dedi.
bu da size dedi bana, sağol dedim.

sonra bir karşımdakine bir kendime baktım. hatun mersi dedi lan, ben de elimi yüreğime götürüp iki pıt pıt yapıp eyvallah çektim.

fark işte, o kibarlıktan kopacaktı. ben sizin tarif ettiğiniz kezbandım.

ağzıma bile yakışmadı evde aynaya bakarak da denedim. mersi dedim yok olmadı. bacak bacak üstüne attım bir daha denedim yok olmuyor.

bir dönemin popüler kelimesi. bu kelimeyi kullanan kişileri sosyete zannederdik.

(bkz: merci)

(bkz: şekerim), (bkz: ayol) ve (bkz: pardon) gibi kelimeleri kullanan kişiler için minnet bildiren söz.