memleketçilik

bir çeşit etiketleme, zaman zaman ötekileştirme.

bir sonraki level de türk-kürt ayrımcılığı bulunur.

nefret ettiğimdir .açıklıyorum : öncelikle bir arkadaş anlattı sivaslı bir patronu varmış 58 plakalı araç görmüş trafikte yapıştırmış kornayı indirmiş arabadan sarılmış vay hemşehrim diye . ben de dedim ki ya bu sardığı adam kötü ve zalim biriyse ? en kötüsü de genel bir yaygınlık kazandı herkes kendi memleketlisini öne alıyor . Allahtan korkun derim . konuşturmayın beni ulan . yok şurdan adam çıkmaz yok bu memleketten iyi çıkar . anlamadım analar mı doğruyor memleketler mi ?

hayatım boyunca hiç anlayamayacağım olgudur. etrafımda ki samsunlular yüzünden nefret ettim.

Bir Bursalı olarak diyorum ki hâlâ yeşiliyle övünen varsa gözüne sokayım. Yeşil mi kaldı amk her taraf Suriye grisi.

orta asya'dan kalan gelenektir. mesela biz aslında türk değil oğuz'uz. asıl türkler göktürklerdi. diğer boyları kendilerine katıp güçlenip büyük bir devlet olunca dünya göktürk devletini muhatap aldı ve bu benzer dili konuşan herkese türk dendi. hatta göktürkler çok sevilmeyen bir toplumdu ve diğer boyların üzerinde fazla baskı kuramazdı. hatta Orhun Yazıtlarında ''sağımı solumuz düşman idi'' ifadeleri diğer boyları kastederek yazılmıştır.

dikkat ettiyseniz selçuklu-osmanlı döneminde biz kendimize türk demememize rağmen avrupa bize türk diyordu.

işte bu boylar arasındaki çekememezlik anadolu coğrafyasına taşındı ve sivas-kayseri, elazığ-malatya, gümüşhane-bayburt gibi çekişmeler yaşandı.

Balkan göçmenleri arasında çokça meşhur olandır.

En çok yörük ve göçmenlerin yaptığı denmiş. Kim bilir, belki de.

Ama olması gereken bir şey, güzel bir şey.

Memleketçilik bir kente olan aidiyet bağındır. O şehirdeki yaşanmışlığın, ataların ve dedelerinin yurt bildiği yerdir. Başın sıkışsa herkes git dese dahi, gel hoşgeldin diyecek olan yerdir sana. Belki eksikleri olan ama güvende hissettiğin, Sana ait olan, senden olan yerdir.
Bu bağa sahip olan kişi şehri gelişsin ister. istanbul'a göç edeyim, köy olsun demez. Son noktaya dek yuvasını terk etmez. Zorunda kalırsa bile elbet geri dönmesini bilir.

Memleketiyle aidiyet bağını kuramayan insan ve ailesi, birkaç on yıl sonra ilk fırsatta ülkesine olan bağlılığını da sorgular.

Farklı düşünce tipleridir.
Körü körüne devletçi olunmamalıdır. Yurtdışında da yaşayabilirsin bir süre. Ama memleketine, ülkenle bağın kalmıyorsa ha varsın ha yoksun benim için.

Değecek bir şehirde övünsün...

Askerde Adanalı olduğumu öğrenen herkesten ayrı bir itibar gördüm.

Adam diyor “biz Çorum’luyuz ne sandın?”

Ulan bu saklaman gereken bir şey....

Hele yılardır istanbul'da oturuyorsaniz saçma bir eylemdir

Misal adam Trabzonda doğmuş ama 30 senedir istanbul'da yaşar

Gelmiş bana Trabzonu övüyor
Kim şöyle güzel yok böyle güzel

Ulan amk Trabzona gitse yarı Yolda kaybolacak yolunu bulamayacak
Gelmiş hala memleketini övüyor

Kardeşim doydugun yer neresiyse memleketinde odasıdır

Ben misal tokatliyim
Ama soranlara istanbulluyum diyorum
S.kmisim tokati bana ne faydası var Tokat'ın..

53-61 lobisinin çok iyi bildiği sixxo bir şeydir. tek başarın bir memlekette mi doğmak diye sorarlar adama. maalesef ülkemizde nepotizmle birlikte çok yaygındır. küçücük ilçenin insanları bile x ilçeliler derneği kurmaktadırlar. son derece gereksizdir. torpili ve torpilin getirdiği kötü sonuçları doğurur.

takınılacak en boktan tavırlardan bir tanesidir. üniversitenin ilk senesinde okumayan yazmayan cahil bir öğrenciyken ben de aynısını yapıyordum. okumaya başladıkça bireyselleştim ve daha insani bir tavır takınmaya başladım.

not:44 malatya.

cuhapenin 6 okundan birisidir...