Bir kişinin kendi perişanlığını görerek aniden acı çekmeye başladığı durum.
derin bir iç çekiş.
milan kundera'ya göre insanın yapamadığı şeylerden dolayı kendisine duyduğu hiçbir dilde karşılığı olmayan his. kelimenin kendisi "çekçe"dir.

(bkz: hüzün) (bkz: acıma) (bkz: pişmanlık) (bkz: öfke) (bkz: çaresizlik)
(bkz: gülüşün ve unutuşun kitabı)
baska dillere cevrilmesi olanaksız olan cekce bir sozcuktur. Adamakıllı acılmıs bir akordeon gibi sonsuz bi duyguyu, baska bircok duyguların bilesimi olan bir duyguyu anlatır.
© copyright 2005 - 2026