leolo

yönetmenliğini jean cleude lauson un yaptığı, 1992 kanada-fransa ortak yapımı film.
ülkemizde 25.uluslararası istanbul film festivali kapsamında gösterilmiştir.

*1992 toronto en iyi kanada filmi.
*1992 valladolid altın başak
*1992 genie awards: en iyikurgu; en iyi kostüm
*1993 fantasporto en iyi yönetmen; izleyici jürisi

ödüllerini almıştır.

hayal ediyorum demek ki yokum sözünü kendine ilke edinmiş sıradışı bir aileye sahip olan bu sıradışı çocuğun hayatını anlatan, çarpıcı hatta sarsıcı bir film. izlemekte güçlük çekebilir, dünyanın gerçekliğiyle, kurmaca kısmını birbirine karıştırabilirsiniz. ama filmi beğenseniz de beğenmeseniz de sizde mutlaka derin bir iz bırakacaktır.

kanada yapımı film.8 yaşındaki kahramanızın sıradışı hayallerini paylaşmakta bizlerle ayrıca film müziklerinin bizzat Tom Waits tarafından yapılmış olması da olayı mükemmel kılmakta.

ve
mısra terbiyecisi mısraları toplar...
leolo hayatını şiir gibi yaşar ve yazar
leolo düşlediği için vardır
leolo domatesten hamile kalan bir annenin çocuğu olduğuna inanmaktadır
leolo yaratıcılığın sinemadaki adıdır
leolo kendini akıntıya bırakmamak için düşleriyle direnir ama ailesinde var olan genetik hastalıktan kurtulamaz ve filmin sonunda kendini o da akıntıya bırakır...

bağımsız sinemanın başarılı örneklerinden olan leolo filmi jean-claude lauzon tarafından yönetilmiştir.

şiir film de denilebilir bu filme çünkü çok lirik bir tınısı var.

leolo'nun sevdiği kızı dedesinin ayak tırnaklarını banyoda ağzıyla kestiğini gördüğü sahne,
korkuyu yenmek için pazuların yeterli olmadığını anlatan sahne,
buzdolabı ışığında kitap okuduğu sahne,
kuvetteki hindiyle gözgöze geldiği sahne,
abinin beyaz kağıda beyaz tavşan çizdiği sahne,
sevgilisini her andığında odaya bembeyaz bir ışığın yayıldığı sahneler
ve daha nice sahne...
hiç bitsin istemedim filmi
ne kadar süre kalmış diye bakamadım korkumdan
müzikleri çok güzel
kurgusu çok güzel
arşivde en özel yeri alabilecek filmlerden.

mısra terbiyecisi
insanın
düşleri ölmemeli!!!

"because i dream, i'm not". *

bazı şeyleri anlatmakta kelimeler yetersiz kalır ve leolo'da beni gözümde böyle bir şaheserdir. Parce que moi, je rêve, moi, je ne le suis pas... *

düşlediğim için ben, ben değilim! kazınır zihinlere. özlü sözler kitabı gibidir kendileri, psikoloji, sosyoloji, aile bağları farklı bir üslupla ele alınır. izlenilmelidir fikrimce.